Wspomnienia wigilijne.

WSPOMNIENIA WIGILIJNE z 2019 r. – Antoni Tunkiewicz

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

SPOTKANIE ŚWIĄTECZNO–NOWOROCZNE Koła ZŻWP „BUDOWLANI”.

Zgodnie z Planem Przedsięwzięć Koła ZŻWP„BUDOWLANI”  we Wrocławiu w dniu 13.12.2019 r.  w restauracji WIENIAWA odbyło się spotkanie Świąteczno-Noworoczne.

W spotkaniu uczestniczyło 30 osób, w tym 25 naszych członków, jedna małżonka – Pani Zofia Janiszewska oraz czwórka zaproszonych gości w osobach:
– ksiądz prałat płk Janusz Radzik – Dziekan Sił Powietrznych,
– płk Adolf Sitarz – Prezes Koła im. Gen. Ohanowicza,
– kol. Lidia Kisielewska – członek wspierający Nasze Koło,
– ppłk rez. Wiesław Cieśla – zgłaszający chęć wstąpienia do Koła.
Spotkanie otworzył i wszystkich jego uczestników serdecznie powitał Prezes kol. płk Jan Regdosz, poinformował o realizacji planowanych zamierzeń Naszego Koła w roku 2019 i przedstawił zarys planu działalności Koła na rok 2020. Wręczył ostatnie w roku bieżącym wyróżnienia, które otrzymali:
– kol. Anna Wiatr – medal pamiątkowy za zasługi dla ZŻWP,
– kol. Janina Zalejska – medal pamiątkowy za zasługi dla ZŻWP,
– kol. Stanisław Czerwiński – list gratulacyjny z okazji rocznicy urodzin,
– kol. Włodzimierz Sekulski – list gratulacyjny z okazji rocznicy urodzin.
Następnie Prezes złożył wszystkim uczestnikom i ich najbliższym życzenia świąteczno – noworoczne.
W dalszej części spotkania ze Słowem Bożym wystąpił ks. prałat płk Janusz Radzik, który poświęcił opłatki i potrawy oraz złożył życzenia uczestnikom i ich rodzinom: zdrowych i radosnych Świąt Bożego Narodzenia oraz szczęścia i powodzenia w Nowym Roku. Jako ostatni głos zabrał kol. płk Adolf Sitarz, podziękował za zaproszenie i również złożył życzenia z okazji Świąt.
Po podzieleniu się opłatkiem i wzajemnym złożeniu życzeń świąteczno–noworocznych przystąpiono do konsumpcji bardzo smacznych potraw wigilijnych i do wspomnień z minionych lat pracy i służby. Okazji do śpiewania kolęd jednak nie było, gdyż podobnie jak my, w tym samym lokalu spotkania odbywały trzy inne grupy gości. Jednakże atmosfera naszego spotkania była miła i serdeczna a temperatura rozmów i dyskusji podniosła się dzięki napitkom, o które zadbał Prezes oraz nalewkom osobistego autorstwa kol. Mariana Mory.
Andrzej Romański

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Zebranie świąteczno – noworoczne w Kole ZŻWP im. Ziemi Oleśnickiej.

Zgodnie z planem zamierzeń na 2019 r. w dniu 10 grudnia br. członkowie Koła Związku Żołnierzy Wojska Polskiego im. Ziemi Oleśnickiej spotkali się na kończącym  rok,  zebraniu świąteczno – noworocznym. I tym razem jak od sześciu lat, miejscem spotkania prawie 110 Koleżanek i Kolegów był gościnny Zajazd „U Stefanii” w Dąbrowie Oleśnickiej. Zebranie przygotowane przez zarząd koła przeprowadziłem osobiście, gdzie na wstępie w imieniu zarządu  powitałem Koleżanki i Kolegów oraz gości, wśród których byli:

    • Pan Jan BRONŚ – Burmistrz Miasta Oleśnica,

    • Pan Krzysztof SKÓRZEWSKI – Wice Wójt Gminy Oleśnica,

    • Pan ppłk Marek SIEBERT – Dowódca Garnizonu Oleśnica,

    • mjr Dariusz HADAŁA – Komendant Garnizonu Oleśnica,

    • st. chor. szt. Bogdan KUTKOWSKI – reprezentujący Dowódcę 2 krr w Oleśnicy,

    • ks. por. Błażej WOSZCZEK – Kapelan Wojskowy Garnizonu Oleśnica,

    • płk Zbigniew KNAPEK – Przewodniczący WKR ZW ZZWP we Wrocławiu,

    • płk Zbigniew NAGÓRNY – Prezes Koła „Lotnik” w Oleśnicy,

    • Kol. Jerzy SZUL – ZWiRWP Wrocław,

    • Pan Edward PODCZASZYŃSKI – Nadleśnictwo Syców,

    • Pani Genowefa SUWAŁA – Prezes Koła Związku Sybiraków w Oleśnicy,

    • Pani Maria HAWIŃSKA – Prezes Zarządu Koła ZKiBWP w Oleśnicy,

    • Panowie Waldemar KRAKOWSKI i Ryszard MAJEWSKI – Koło PTTK
      w Oleśnicy,

    • Panowie Tadeusz MYLER, Zbigniew GARSZTKA i Jerzy ZAJĄC – ZWiRWP
      z Kościana,

    • Panowie Wojciech BŁĘCKI, Janusz GAŁĄZKA i Mateusz JOKIEL – Stowarzyszenie Kawaleryjskie im. 14 Pułku     Ułanów Jazłowieckich we Wrocławiu,

    • Przedstawiciele Gminy Oleśnica wspierający statutową działalność Koła tj.: Panie Justyna BATOG, Irena TYMAŃSKA, Małgorzata ŚWIĘCH, Stefania KRZEMIŃSKA,

    • Wdowy zmarłych członków naszego Koła,

    • Członek wspierający Koło – Kol. Van DONINCK Wilfried Emiel,

    • Pan Grzegorz HUK – Gazeta „Panorama Olesnicka”.

Na wstępie minutą ciszy uczczono pamięć zmarłych w 2019 r. tj.: Kol. Marii Heleny WALCZAKIEWICZ, Kol. ppłk Stanisława SZYMAŃCZUKA i Kol. st. chor. Bronisława DULIKA.

Spotkanie uatrakcyjniała kolędami Pani Żanetta PETRASZ absolwentka LO Nr 2 w Olesnicy.

Za szczególne zaangażowanie w działalność statutową Związku i Koła wyróżnienia otrzymali:

  1. Medal Pamiątkowy Związku Żołnierzy Wojska Polskiego:

    • ks. kap. por. WOSZCZEK Błażej;
  1. Medal Okolicznościowy Związku Żołnierzy Wojska Polskiego:

    • Van DONINCK Wilfried Emiel;
    • st. szer. GOŁEBIOWSKI Paweł.
  1. Medal XXXV – lecia Związku Żołnierzy Wojska Polskiego:

    • st. kpr. pchor. rez. SKÓRZEWSKI Krzysztof;

    • kpt. LADŻYŃSKI Eugeniusz.

  1. Tabliczka szklana do sublimacji – Zamek Oleśnicki:

    • Żanetta PETRASZ.

Specjalne podziękowania za współpracę i ofiarność skierowałem do władz samorządowych powiatu i miasta Oleśnicy oraz przedstawicieli Gminy Oleśnica.
Następnie w ramach spraw organizacyjnych i personalnych Pełnomocnik ds. przeprowadzenia zbiórki publicznej w Kole – Kol. Edward PLUCHA i Kol. Jan Łaski, przedstawił protokół i rozliczenie zbiórki na doroczne paczki, które w dniu 12 grudnia br. w uzgodnieniu z Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej trafiły do rodziny z Gminy Oleśnica.

Po części oficjalnej, obecni na sali przedstawiciele samorządów, Garnizonu Oleśnica i ks. kapelan przekazali nam życzenia świąteczne oraz noworoczne, podkreślając i deklarując wolę dalszej owocnej współpracy. Miłym i pełnym wzruszenia momentem było tradycyjne wspólne spotkanie opłatkowe oraz wspólny posiłek z zestawem potraw tj.: zupą grzybową, barszczem i rybą w rolach głównych. Po życzeniach i połamaniu się opłatkiem były wspólne rozmowy, dyskusje i  zajęcia w koleżeńskich podgrupach.

Serdeczne podziękowania kieruję do Kol. mjr. Jerzego Trzcińskiego Wiceprezesa, Kol. mjr. Andrzeja Krzemińskiego Skarbnika i Kol. st. chor. szt. Edwarda Pluchy i Jana Łaskiego z małżonką – członków Zarządu Koła im. Ziemi Oleśnickiej, za zapewnienie logistycznej i finansowej organizacji spotkania.

płk dypl. w st. spocz. Lucjan Ławniczek – Prezes Zarządu Koła
Foto. Grzegorz Huk – Portal olesnica24com.
Edward Plucha – Koło ZŻWP im. Ziemi Oleśnickiej.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Spotkanie świąteczno – noworoczne członków Stowarzyszeń i Związków Kombatanckich w Oleśnicy.

Zgodnie z planem zamierzeń na 2019 r. w dniu 12 grudnia br. Burmistrz Miasta Oleśnica oraz Zarządy Kół Związku Żołnierzy Wojska Polskiego im. LOTNIK 
i Im. Ziemi Oleśnickiej zaprosili na spotkanie świąteczno – noworoczne członków Stowarzyszeń i Związków Kombatanckich w Oleśnicy. W sali bankietowej Hotelu PERŁA spotkali się przedstawiciele organizacji kombatanckich działających 
w Oleśnicy i powiatu oleśnickiego. Zebranie przygotowane przez Zarząd Koła LOTNIK, prowadził Kol. ppłk Zbigniew NAGÓRNY – Koordynator ds. Związków 
i Organizacji Kombatanckich, gdzie na wstępie w imieniu wszystkich  powitał Koleżanki i Kolegów oraz gości, oraz przedstawicieli organizacji wśród których byli:

  • Pan Sławomir KAPICA – Wicestarosta Powiatu Oleśnica,
  • Pan Jan BRONŚ – Burmistrz Miasta Oleśnica,
  • Pan Aleksander CHRZANOWSKI – Przewodniczący Rady Miasta Oleśnica,
  • Pan Krzysztof SKÓRZEWSKI – Sekretarz Gminy Oleśnica,
  • Pan ppłk Marek SIEBERT – Dowódca Garnizonu Oleśnica,
  • ppłk Sławomir STEFAŃSKI – Zastępca Dowódcy Garnizonu Oleśnica,
  • ks. por. Błażej WOSZCZEK – Kapelan Wojskowy Garnizonu Oleśnica,
  • płk dypl. Łucjan ŁAWNICZEK – Wiceprezes ZW ZŻWP we Wrocławiu,
  • płk Zbigniew KNAPEK – Przewodniczący WKR ZW ZZWP we Wrocławiu,
  • Pani Genowefa SUWAŁA – Prezes Koła Związku Sybiraków w Oleśnicy 
z reprezentacją Koła,
  • Pani Maria HAWIŃSKA – Prezes Zarządu Koła Związku Kombatantów i Byłych Więźniów Politycznych w Oleśnicy z reprezentacją Koła,
  • Pani Paulina BRYK z opiekunem – reprezentująca Związek Inwalidów Wojennych,
  • Pani Barbara ZACHWYC – Prezes Zarządu Związku Emerytów Rencistów 
i Inwalidów w Oleśnicy z reprezentacją Związku,
  • Pan Leszek MULKA – Prezes Klubu w Oleśnicy Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo – Wschodnich wraz z reprezentacją Klubu,
  • Panowie Tadeusz MYLER – Związek Weteranów i Rezerwistów Wojska Polskiego z Kościana z reprezentacją Związku,
  • płk mgr. inż. Stanisław OPIEKULSKI – Wiceprezes Poznańskiego Oddziału Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP,
  • Pan Janusz Gałązka – Stowarzyszenie Kawaleryjskie im. 14 Pułku     Ułanów Jazłowieckich we Wrocławiu,
  • Przedstawiciele Kół Związku Żołnierzy Wojska Polskiego im. LOTNIK i im. Ziemi Oleśnickiej w Oleśnicy,
  • Pan Grzegorz HUK – Gazeta „Panorama Oleśnicka”.

Witając zaproszonych gości i uczestników spotkania Kol. Zbigniew Nagórny podkreślił iż kontynuacja spotkań integracyjnych związków i stowarzyszeń kombatanckich w Oleśnicy wynika z potrzeby wymiany doświadczeń oraz możliwości przekazywania pamięci historycznej młodszym pokoleniom. Specjalne podziękowania za współpracę i ofiarność skierował do władz samorządowych powiatu i miasta Oleśnicy oraz przedstawicieli Gminy Oleśnica.
Następnie w ramach spraw organizacyjnych udzielił głosu Kol. Lucjanowi Ławniczkowi, który krótko omówił przedsięwzięcia wynikające z Planu współpracy 
w 2019 roku, podkreślając pozytywną ocenę działań lokalnych struktur przez zarządy okręgowe i główne naszych organizacji.
Gospodarz spotkania – Burmistrz Miasta Oleśnica przedstawił z kolei realizowane i planowane inwestycje, które przez zgromadzonych spotkały się 
z wielkim uznaniem.
Po części oficjalnej, obecni na sali przedstawiciele samorządów, Garnizonu Oleśnica i ks. kapelan przekazali nam życzenia świąteczne oraz noworoczne, podkreślając i deklarując wolę dalszej owocnej współpracy. Miłym i pełnym wzruszenia momentem było tradycyjne wspólne spotkanie opłatkowe oraz wspólny posiłek z zestawem potraw tj.: zupą grzybową, barszczem i rybą 
w rolach głównych. Po życzeniach i połamaniu się opłatkiem były wspólne rozmowy, dyskusje i  zajęcia w koleżeńskich podgrupach.
Serdeczne podziękowania kierujemy do Koleżanek i Kolegów Kół ZZWP 
w Oleśnicy za pomoc w organizacji spotkania.

płk dypl. w st. spocz. Lucjan Ławniczek

Foto. Grzegorz Huk – Portal olesnica24com

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Posiedzenie ZW ZŻWP we Wrocławiu – spotkanie opłatkowe.

16 grudnia 2019 roku o godzinie 10.00 w Hotelu JASEK rozpoczęło się posiedzenie Zarządu Wojewódzkiego ZŻWP (ZW). Wiodącym tematem obrad było podsumowanie działań ZW w 2019 roku i przedstawienie zamierzeń ZW ZŻWP we Wrocławiu na 2020 rok.

Posiedzenie rozpoczął Prezes ZW płk Marian Dąbrowski witając zebranych. Po ogłoszeniu frekwencji przez ppłk. Mirosława Wierciocha, prowadzący obrady stwierdził, że Zarząd może podejmować prawomocne decyzje. Następnie zapoznał zebranych z Planem obrad. W związku z brakiem uwag członków ZW do propozycji planu poddał pod głosowanie wniosek o przyjęcie Planu obrad. Wniosek został poparty jednogłośnie.

Następnie jako pierwszy głos zabrał Wiceprezes ZW ds. społecznych płk Lucjan Ławniczek przedstawiając ocenę realizacji zadań w 2019 roku. Szczególną uwagę w swojej wypowiedzi zwrócił na konsekwencje wynikające z rozwiązania Porozumienia o współpracy pomiędzy Ministrem Obrony Narodowej a Związkiem Żołnierzy Wojska Polskiego i na szanse związane z dopuszczeniem struktur naszej organizacji do korzystania z pomieszczeń Klubu Garnizonowego. Przedstawił również wyniki współpracy z innymi stowarzyszeniami mundurowymi i z innymi organizacjami pozarządowymi. Jako najważniejsze zadanie w 2020 r. wskazał organizację Konferencji naukowej na temat „Roli saperów polskich w rozminowaniu kraju i działaniach ratunkowych w trakcie klęsk żywiołowych od zakończenia II wojny światowej do czasów współczesnych”.

Następnym punktem porządku obrad było przedstawienie przez Wiceprezesa ds. obronnych ppłk Jana Barańskiego oceny działalności obronnej w 2019 roku oraz kierunków działalności w 2020 roku.

Jako następny wystąpił Wiceprezes ds. socjalnych płk Roman Teper złożył sprawozdanie z rocznej działalności ZW w zakresie udzielania pomocy socjalnej i zdrowotnej. Przedstawił również kierunki działalności socjalnej i zdrowotnej na 2020 rok. Ponadto omówił wejście od nowego roku elektronicznych recept i konsekwencje z tym związane dla pacjentów.

Wiceprezes – skarbnik przedstawił koncepcję preliminarza dochodów i wydatków na 2020 rok.

W kolejnym punkcie obrad głos zabrał sekretarz ppłk Mirosław Wiercioch, który omówił realizację zadań w sferze organizacyjnej w 2019 roku i projekt Zasadniczych zamierzeń ZW na 2020 rok. Podziękował za pomoc w prowadzeniu biura ZW jaką udzielają Koledzy: płk Jerzy Dąbrowski, płk Roman Teper, st.chor.szt. Adam Chodaczyński.

Przygotowania do rocznej sprawozdawczości oraz wskazówki do poprawnego wykonania sprawozdań za 2019 rok przedstawił płk Jerzy Dąbrowski.

Zarząd Wojewódzki przyjął jednogłośnie Uchwały: nr 10/X/19 z dnia 16 grudnia 2019 w sprawie przyjęcia do realizacji Zasadniczych zamierzeń ZW na 2020 rok i nr 11/X/19 z dnia 16 grudnia 2019 roku w sprawie powołania pełnomocnika ds. współpracy z Fundacją Pomocy Emerytom i Rencistom Wojskowym.

W kolejnym punkcie płk Marian Dąbrowski przedstawił Ocenę działalności ZW w 2019 roku i główne zadania do realizacji w 2020 roku.

Następnie Prezes ZW podsumował obrady ZW i podziękował członkom ZW za przybycie, ogłosił zakończenie obrad i zaprosił do sąsiedniej sali na tradycyjne spotkanie wigilijno-opłatkowe na którym, w uznaniu wybitnych zasług dla naszego związku, wręczył:

  1. Krzyż Komandorski ZŻWP:

      • ppłk w st. spocz. Mirosław Wiercioch;

      • st. chor. szt. w st. spocz. Adam Chodaczyński.

  1. Złoty Krzyż z Gwiazdą ZŻWP:

      • st. chor. szt. Zajączkowski Zbigniew.

  1. Złoty Krzyż ZŻWP:

      • ppłk Regdosz Jan.

Następnie głos zabrał ks. por. Woszczek Blazej – Kapelan wojskowy składając życzenia świąteczne wszystkim żołnierzom wrocławskiej organizacji ZŻWP. Po podzieleniu się opłatkiem i złożeniu wzajemnych życzeń uczestnicy spotkania przystąpili do degustacji potraw wigilijnych. Panował niepowtarzalny nastrój nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia.

Mirosław Wiercioch
Foto: Roman Teper

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Święto Niepodległości we Wrocławiu.

Relacja Kolegi Antoniego Tunkiewicza z obchodów Święta Niepodległości we Wrocławiu.

Nasza pamięć w Dzień Niepodległości.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

WYCIECZKA TURYSTYCZNO-KRAJOZNAWCZA DO ŚWIDNICY I KSIĄŻA (BAROKOWEGO DOLNEGO ŚLĄSKA).

Zarząd Koła SAPER im. gen. J. Jasińskiego i Klub Piechurów PERPEDES, zorganizował jednodniową wycieczkę turystyczno- krajoznawczą do Świdnicy i Książa. Dnia 12.10.2019r. członkinie i członkowie Koła Saper i Perpedesu oraz wdowy po zmarłych Kolegach, wyruszyli o godz. 8.00 spod CSWInż. i Chem. do Świdnicy. Tę wycieczkę jak zwykle, zaszczycili swoją obecnością członkowie Zarządu Koła Saper: Kolega Malej z żoną, Kolega Heilman z żoną, Kolega Janosz z żoną, członek honorowy ZG Kolega Osiński i radca prawny ZW Kolega Kluza. Kierownik wycieczki Kolega Marczak bardzo gorąco, powitał wszystkich uczestników sobotniej wycieczki, zapoznał z jej organizacją oraz przekazał serdeczne życzenia zadowolenia, dobrego samopoczucia i sympatycznej atmosfery. Powitał także naszego , zapalonego i dobrego przewodnika Pana Piotra Trojanowskiego i stałego kierowcę Pana Czesława Olberta. Przewodnik Piotr, omówił szczegółowo program wycieczki i w bardzo dobrych nastrojach (gdyż jak zwykle dopisała nam słoneczna i piękna pogoda), opuściliśmy Wrocław, aby o godz. 9.00 być w Świdnicy. Rozpoczęliśmy zwiedzanie miasta od Kościoła Pokoju, gdzie wysłuchaliśmy nagrania, dotyczącego kościoła, a następnie obejrzeliśmy jego wnętrze. Kościół Pokoju p.w. Trójcy Świętej, to zabytkowy budynek sakralny, wybudowany na mocy porozumienia traktatu westfalskiego, zawartego w 1648r. i kończącego wojnę trzydziestoletnią. Należy do Świdnickiej parafii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce. Obiekt ten od 2001r. wpisany jest na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Został wzniesiony w systemie szachulcowym jako budowla centralna, wybudowana na planie krzyża greckiego, mierząca 44m długości i 30,5m szerokości. Na parterze i czterech emporach mogło się zmieścić 7,5 tys. osób (w tym 3 tysiące miejsc siedzących). Do wyjątkowych i cennych elementów wyposażenia, należą ołtarz i ambona. Barokowa ambona pochodzi z 1729r. Schody są zdobione scenami biblijnymi. Na balustradzie znajdują się rzeźbione alegorie Wiary, Nadziei i Miłości. Nad drzwiami do ambony umieszczona jest rzeźba Jezusa Dobrego Pasterza. Ołtarz główny zamówiony został z okazji stulecia kościoła w 1752r. i ukończony w następnym roku. Nad mensą (płytą stanowiącą blat ołtarza), umieszczona jest niewielka płaskorzeźba, przedstawiająca ostatnią wieczerzę. W centrum znajduje się „Chrzest Chrystusa” oraz postacie Mojżesza, arcykapłana Aarona oraz apostołów Piotra i Pawła. Powyżej na sześciu kolumnach korynckich, spoczywa fryz (ozdobny element antyczny) „To jest mój syn umiłowany, którego sobie upodobałem”. Pośrodku, na wysokości fryzu alegoria Ducha Świętego” w postaci gołębicy. Powyżej, pod baldachimem złoty trójkąt, otoczony promieniami z hebrajskim napisem JWHN – alegoria Boga Ojca. Organy zbudowane z barokowym prospektem z lat 1666-1669. Na najwyższej emporze nad ołtarzem, znajdują się mniejsze organy. Loża Hochbergów, znajduje się na wprost ambony, nad głównym wejściem do kościoła, bogato rzeźbiona zbudowana w 1698r.Empory na całej długości pokryte są tekstami wersetów biblijnych i 47 scenami alegorycznymi. Balustrady empor są bogato zdobione rzeźbami i malowidłami. Stropy kościoła są ozdobione malowidłami z lat 1694-1696 autorstwa dwóch średniowiecznych malarzy. Ilustrują sceny z objawienia św. Jana. Po zwiedzeniu kościoła, poszliśmy do pobliskiej kawiarni na kawę, herbatę i ciastko . Kolejnym obiektem, który poznaliśmy to Muzeum Dawnego Kupiectwa, mające siedzibę w zabytkowym ratuszu. Muzeum powstało w 1967r. Jest to jedyne muzeum w Polsce, które tak szeroko zajmuje się tematem handlu. Najpierw zobaczyliśmy hol, w którym umieszczone są czternastowieczne macewy, pochodzące ze średniowiecznego cmentarza żydowskiego. Na aranżacji apteki z XIX/XX w., poza oryginalnymi meblami, znajdują się m.in. wagi oraz pojemniki i puszki na leki. Pierwsza wzmianka o aptece w Świdnicy pochodzi z 1330r. W kolejnej sali zaaranżowano karczmę z początku XX wieku. Wyeksponowano w niej kufle i butelki, wykonane ze szkła, kamionki i porcelany. W tym pomieszczeniu, znajduje się aranżacja sklepu kolonialnego z początku XX w. W sklepie podziwialiśmy wydawnictwa reklamowe, blaszane pudełka na herbatę, kawę, tytoń i wyroby cukiernicze Wedla. Na następnej ekspozycji jest przedstawiona aranżacja targu, gdzie zobaczyliśmy unikatowe wagi z XVIII w. oraz kamienne odważniki, miary nasypowe oraz nalewne, a także narzędzia miernicze do cechowania, wzorcowania i legalizacji narzędzi użytkowych. W muzeum zobaczyliśmy na fotografii Stację Paliw z pierwszej połowy XX w. z dystrybutorami do olejów. Z wielką ciekawością oglądnęliśmy tzw. realia kupieckie czyli przedmioty stanowiące wyposażenie sklepów tj. maszyny liczące, kasy sklepowe oraz replikę kantoru. W ratuszu zachowały się relikty kramów bogatych kramarzy, w których handlowano atłasem, taftą, adamaszkiem, tasiemkami oraz wyrobami jubilerskimi. Na ekspozycji piwowarskiej przedstawiono etapy warzenia piwa i podziwiane przez nas naczynia do spożywania złocistego trunku. Zobaczyliśmy także Salę Rajców, gdzie znajdują się polichromie z ok. 1537r., przedstawiające sceny biblijne oraz makietę przedstawiającą Świdnicę w XVII w. Wśród zabytków archeologicznych najcenniejszym znaleziskiem jest okazała zapinka zwana często „ świdnicką”, której kopia tego eksponatu liczy ok. 3000 lat i jest eksponowana w Sali Rajców oraz unikalny dzban falliczny. W przylegającym do Sali Rajców aneksie urządzono niewielkie mauzoleum Piastów świdnickich. Ostatnie pomieszczenie, które zwiedziliśmy to galeria obrazów świdnickich malarzy oraz salon zaaranżowany w oryginalnym, barokowym wnętrzu, którego główną ozdobą jest neoklasycystyczny piec kaflowy, barokowe meble oraz replika stołu i krzeseł (wykonanych w stylu XIX-wiecznych mebli angielskich). Po wyjściu z Muzeum, przeszliśmy się po Rynku Świdnickim tj. Świdnickiej Starówce, która jest drugą po Wrocławiu pod względem ilości obiektów zabytkowych architektury sakralnej, mieszczańskiej. Podziwialiśmy kamienice, kamieniczki, zabytkowe domy, gmachy użyteczności publicznej. Wielką atrakcją było wejście tj. wjazd windą na Wieżę Ratusza i z góry podziwianie Świdnicy, a nawet przy dobrej widoczności Sky Tower oraz najwyższy szczyt Karkonoszy. Taras znajduje się na wysokości 38m a cała wieża na 58m. Następnym obiektem, który bardzo nas zainteresował, była Katedra. Katedra św. Stanisława i św. Wacława to gotycki kościół, pierwotnie parafialny, od 2004r. Katedra diecezji świdnickiej – jeden z najważniejszych zabytków miasta. Została wpisana 15 marca 2014r. na listę Pomników Historii. Jeden z największych kościołów Dolnego Śląska. Wieża o wysokości 103m jest obecnie najwyższą na terenie całego Śląska i piątą co do wielkości w Polsce. Jest jedyną katedrą w Polsce bez stalli (drewnianej lub kamiennej ławki dla duchownych, ustawionej w prezbiterium) kapituły katedralnej. Kościół powstał w XIV w. na polecenie księcia Bolka II Świdnickiego. Jest późnogotycką, trzynawową bazyliką. Nad fasadą zachodnią dominuje widoczna z daleka wieża, posiadająca 5 kondygnacji. Na ostatniej, która przechodzi w ośmiobok, umocowano po rogach kolumienki, na których są figury św. Stanisława, Wacława i innych świętych. Na uwagę zasługuje późnogotycka rzeźba św. Anny Samotrzeciej. Wnętrze uderza ogromem budowli. Sama nawa główna ma 71m długości, 10m szerokości i 25m wysokości. Do naw bocznych dobudowano 6 kaplic. Pod prezbiterium znajduje się ciekawa dwunastoboczna kaplica przypominająca kryptę. Sklepienie gwiaździste wspiera się na okrągłym filarze. Interesujące są tu zworniki oraz wsporniki, podtrzymujące przyścienne zakończenia żeber. W niszach kolumn usytuowane są rzeźby z XVII-XVIII w., przedstawiające świętych. Na ścianach nawy głównej, znajdują się XVII-wieczne malowane na płótnie obrazy. Większość rzeźb wykonano w stylu barokowym przez Jana Riedla (ołtarz główny i ambona- najwybitniejsze jego dzieła). W posadzce przed wejściem do zakrystii umieszczono płyty nagrobne Hugona Simona proboszcza świdnickiego i kapelana pułku Poznań, w którym służyli Polacy. Wielkie organy zdobi „ Orkiestra Niebiańska”. Wśród ocalałych elementów średniowiecznego wyposażenia najcenniejszy jest poliptyk z 1492r. ze sceną zaśnięcia Matki Bożej w kaplicy zwanej Chórem Mieszczan (kopia ołtarza Mariackiego). We wnętrzu znajduje się także Pieta o bardzo realistycznej formie z około 1420 r. Na dziedzińcu kościoła stoi kolumna św. Floriana pochodząca z 1684r. Potocznie nazywany był katedrą jeszcze przed utworzeniem diecezji. Kościół został zaliczony do grona „10 pereł Dolnego Śląska”. I na tym zakończyliśmy zwiedzanie Świdnicy. Zmęczeni, ale bardzo zadowoleni, udaliśmy się do baru , gdzie zjedliśmy bardzo smaczny i obfity obiad integracyjny. Po krótkim odpoczynku, pojechaliśmy do Wałbrzycha zwiedzić Zamek Książ. Jest to zespół rezydencjonalny w dzielnicy Książ, na terenie Książańskiego Parku Krajobrazowego, na Pogórzu Piastowskim. Obejmuje trzeci co do wielkości zamek w Polsce (po zamku w Malborku i Zamku Królewskim na Wawelu). Jego niewielka część, w tym znajdujący się w części centralnej zamek piastowski jest udostępniany zwiedzającym. Został wybudowany w latach 1288-1292 przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I Surowego, na miejscu dawnego grodu drewnianego, zniszczonego w 1263r. przez Przemysła. Historia zamku jest bardzo długa i niezwykła . Skupię się na historii zamku po II wojnie światowej. Zamek zastał zdewastowany i splądrowany przez stacjonujące w nim po przejściu frontu wojska radzieckie. W latach 1956-1962 niszczejący Książ został zabezpieczony, a w 1974r. rozpoczęto prace renowacyjne. Do 1973r. Książ znajdował się na terenie wsi o tej samej nazwie, ostatecznie włączonej w granice miasta Wałbrzycha. 16.10. 2018r. została otwarta „Podziemna Trasa Turystyczna” w tunelach drążonych podczas II wojny światowej. W maju 2018r. zamek znalazł się na liście „7 cudów Polski”. W marcu 2019r. w czasie prac remontowych, w Sali Krzywej pod lamperiami, odkryto polichromie, zamalowane w latach II wojny światowej. Wg rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są: zespól rezydencjonalny, zamek Stary Książ, ruina romantyczna z 1794r., budynki w zespole zamku Książ – Świebodzice. Grupa nasza została poprowadzona przez przewodnika trasą „ Od Piastów do Tajemnic II wojny światowej” i w czasie około 90 minut, zwiedziliśmy to, co dla nas było najważniejsze. Wszyscy byli bardzo zadowoleni chociaż bardzo zmęczeni. W drodze powrotnej do naszego autobusu, dzielono się swoimi wrażeniami z poznania historii zamku i tego, co oglądnęli nasi uczestnicy tej bardzo udanej i pouczającej wycieczki. Do Wrocławia, wróciliśmy około 19.00. Na zakończenie Kolega Marczak bardzo serdecznie podziękował naszej klienteli turystycznej za trud i godną postawę w czasie wycieczki, profesjonalnemu fotografowi Wacławowi Malejowi za wykonanie pięknych zdjęć, zapalonemu przewodnikowi Piotrowi Trojanowskiemu za opracowanie dobrego programu wycieczki i jego realizację, stałemu i dobremu kierowcy Czesławowi Olbertowi za bezpieczną jazdę.
Do spotkania na kolejnych zagranicznych i krajowych wycieczkach w 2020r.
Jerzy Marczak

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Święto Niepodległości w Oleśnicy.

W dniu 11.11.2019 r. o godz. 12.00 odbyła się uroczysta msza święta w kościele Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia. Msza była celebrowana przez kapelana Mateusza z Wrocławia. Na tej podniosłej uroczystości obecne były wszystkie poczty sztandarowe szkół podstawowych i ponadpodstawowych, swoją obecnością zaszczyciła kompania honorowa garnizonu Oleśnica. Po zakończeniu mszy świętej nastąpił przemarsz pod Pomnik Kombatantów i Byłych Więźniów Politycznych, na skwer tuż przy kościele. Uroczyste przemówienie wygłosił Burmistrz Miasta Oleśnicy Jan Bronś. Koło Ziemi Oleśnickiej było reprezentowane przez płk. Lucjana Ławniczka i Pana Zdzisława Gołębiowskiego, natomiast Koło „Lotnik” reprezentował ppłk Zbigniew Nagórny, ppłk Jan Barański i ppłk Bogusław Duczmalewski. W Rynku odbył się uroczysty piknik, gdzie został zaprezentowany sprzęt Wojska Polskiego, Straży Pożarnej. Wójt Gminy Oleśnica, Pan Marcin Kasina zorganizował uroczyste obchody Święta Niepodległości w Boguszycach. Koło Ziemi Oleśnickiej było reprezentowane przez płk. Lucjana Ławniczka, Jerzego Trzcinskiego, Jana Łaskiego, Zdzisława Gołębiowskiego. W imieniu Koła „Lotnik” wiązankę kwiatów złożyli ppłk Zbigniew Nagórny, Pan Adam Kowalczyk. Całą uroczystość prowadził Pan Jerzy Trzciński.

Jan Barański
Foto: Grzegorz Huk

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Pamięć o Kolegach, którzy odeszli „na wieczną wartę”.

W dniu 3.11.2019 przedstawiciele Koła „Lotnik” ppłk Nagórny Zbigniew, ppłk Barański Jan i kpt. Kowalczyk Adam odwiedzili miejskie nekropolie. Delegacja ZŻWP zapaliła znicze na 50 nagrobkach. W pamięci o zmarłych, było to spotkanie z przeszłością a równocześnie wejrzenie na ludzkie życie obramowane datami na grobach naszych kolegów. W roku 2019, z szeregów naszego koła „Lotnik”, odeszli na wieczną wartę płk Tarnawski Romuald, kpt Sykuła Antoni.

Jan Barański

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

4-DNIOWA WYCIECZKA DO WIEDNIA, BRATYSŁAWY I DOLINY WACHAU 12-15. 09.2019r.

Zarząd Koła SAPER ZŻWP im. gen. J. Jasińskiego, zorganizował 4-dniową wycieczkę do Wiednia, Bratysławy i Doliny Wachau, zaplanowaną przez członkinie i członków Koła, a realizowaną przez Biuro Wratisłavia Travel. Dnia 12.09. 2019r. o godz. 5.30 wyruszyliśmy spod Hotelu Wrocław do Bratysławy. Tę 68. wycieczkę, zaszczycili swoją obecnością członkowie Zarządu Koła Saper: Kolega Leśniak z żoną i Kolega Malej z żoną. Kierownik wycieczki – Kolega Jerzy Marczak bardzo gorąco, powitał naszą zintegrowaną klientelę turystyczną, a w szczególności tych, którzy pierwszy raz, wyruszyli z nami na tę wycieczkę. Bardzo serdecznie powitał profesjonalnego pilota Pana Piotra Fuglewicza i kierowcę Pana Jerzego Pietralczyka . Następnie pilot wycieczki , omówił szczegółowo program wycieczki oraz jej organizację. Kolega Jerzy Marczak , złożył wszystkim uczestnikom wycieczki życzenia: dobrego samopoczucia, zadowolenia z wspólnie spędzonych dni i przeżycia wielu niezapomnianych wrażeń. Panu pilotowi życzył dobrej opieki, bardzo dobrej współpracy i pełnej realizacji programu wycieczki , a Panu kierowcy bezpiecznej i bezkolizyjnej jazdy. Ponadto przedstawił wszystkich uczestników klienteli turystycznej. W godzinach popołudniowych dotarliśmy do stolicy Słowacji Bratysławy, gdzie w hotelu Modena zostaliśmy zakwaterowani na jeden dzień. Po krótkim odpoczynku, wyjechaliśmy na zwiedzanie pięknego miasta rozpoczynając od Zamku Bratysławskiego. Zamek Bratysławski położony jest na szczycie wzgórza , nad brzegiem Dunaju. W X wieku powstał tu zamek z kamienia, zamieniony w fortecę obronną w XV wieku. W XVI wieku przebudowano go w stylu renesansowym, a sto lat później – w stylu barokowym. W 1811r. zamek uległ zniszczeniu w trakcie pożaru, wznieconego przez wojska napoleońskie. Odbudowano go dopiero w latach 50. XX wieku. Obecnie w pomieszczeniach zamkowych, znajdują się eksponaty Muzeum Historycznego, które mieliśmy okazję oglądać i podziwiać. W ostatnich latach odnowiono fasadę zamku, która uzyskała jasny, piękny kolor. Kolejnym obiektem, który zobaczyliśmy to Katedra św. Marcina. Jest to największy i najważniejszy kościół w Bratysławie. Przez 300 lat była kościołem koronacyjnym monarchów węgierskich . W XIII wieku powstała gotycka , trójnawowa świątynia. W ciągu kolejnych wieków był przebudowywany. Dzisiejszy wygląd to efekt XIX – wiecznych prac rekonstrukcyjnych. Najbardziej charakterystycznym elementem kościoła jest wysoka na 85m wieża. Po pożarze barokowego zwieńczenia wieży w 1833r. dodano strzelisty hełm ze złoconą repliką korony św. Stefana. Waży ona 300 kg i spoczywa na pozłacanej poduszce o powierzchni 2 x 2metry. Po zajęciu Węgier przez wojska tureckie Bratysława , pełniła funkcję stolicy Królestwa, a katedra została kościołem koronacyjnym królów węgierskich. Wnętrze świątyni w głównej mierze jest neogotyckie. Najstarsza kaplica- św. Józefa, pochodzi z XIII wieku. Znajdują się tutaj inne gotyckie kaplice – św. Anny z XV wieku, kaplica pod wezwaniem św. Jana Jałmużnika. Wystrój dopełnia barokowy ołtarz ze srebrną trumną, kryjącą szczątki świętego. Szczególnie cenny jest brązowy posąg patrona św. Marcina, wyrzeźbiony przez Donnera. 8 marca 2008 roku kościół został podniesiony do godności archikatedry, a od 11 listopada 2002r. obiekt jest Narodowym Zabytkiem Kultury.
Z kolei spacerkiem przeszliśmy się po naddunajskiej Starówce. Najcenniejszym świeckim zabytkiem Bratysławy jest Brama Michalska, jedyna, która dotrwała do naszych czasów z dawnych czterech , prowadzących do średniowiecznego miasta. Zbudowano ją w XIV wieku. Stare miasto to dzielnica Bratysławy, stanowiące historyczne centrum. Jest ono pełne instytucji państwowych oraz najcenniejszych zabytków Bratysławy. Koncentruje się tutaj ruch turystyczny miasta. Od południa ogranicza je rzeka Dunaj, od zachodu jest Dolina Młyńska. Wschodnia część dzielnicy to właściwe Stare Miasto, rozrośnięte wokół Rynku z gotyckim ratuszem oraz Studnią Maksymiliana ( popularnie zwaną Fontanną Rolanda ). Podziwialiśmy obiekty Starego Miasta, świadczące o bogatej przeszłości tej części Bratysławy, której szczyt przypadł na okres, kiedy był stolicą Węgier od XVI do XIX wieku. Nie sposób było obejrzeć wszystkich pałaców, gdyż jest ich aż 15 ( więcej niż w Krakowie ), obiektów sakralnych i inne zabytkowych budynków jak już wspomniana Brama Michalska- jedyna ocalała z dawnych bram miejskich, rokokowego Domu Dobrego Pasterza i Stary Most. Byliśmy wszyscy urzeczeni wspaniałymi zabytkami Bratysławy. I na tym zakończyliśmy pierwszy dzień zwiedzania Bratysławy. Bardzo zmęczeni ale bardzo zadowoleni, wróciliśmy do naszego Hotelu Modena, gdzie zjedliśmy bardzo smaczną obiadokolację i udaliśmy się na odpoczynek. Następnego dnia, po wystawnym śniadaniu i wykwaterowaniu z hotelu, udaliśmy się do Doliny Wachau. Wachau to przełomowy odcinek Dunaju pomiędzy miastem Melk i Krems w Dolnej Austrii, około 80 km na zachód od Wiednia, słynący z licznych zabytków architektury świeckiej i sakralnej, średniowiecznych miasteczek oraz uprawy winorośli i moreli. Ze względu na swoje unikalne walory widokowe, architektoniczne i kulturowe , została wpisana w 2000 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Po przyjeździe do Melku, rozpoczęliśmy zwiedzanie barokowego opactwa benedyktynów z XVIII wieku. Zostało założone w XI wieku, zniszczone w XIII wieku, było kilkakrotnie przebudowywane. Nad opactwem góruje położony w centrum kompleksu Kościół św. Piotra I Pawła z kopułami i dwoma wieżami. Wokół świątyni wznoszą się niższe zabudowania klasztorne, szkolne i biblioteczne. Wśród bogato zdobionych wnętrz ze szczególną uwagą podziwialiśmy Salę Marmurową – dawną jadalnię dla dostojnych gości, której sufit zdobi malowidło ze scenami mitologicznymi m.in. pracami Herkulesa, Bibliotekę z freskami sufitowymi pędzla Trogera, obejmującą zbiory ponad 100 tys. Woluminów i wnętrze kościoła zdobione freskami Rottmayra. Z kolei czekał nas rejs statkiem po Dunaju do Krems. Oglądaliśmy z podziwem zamki , kościoły , ruiny zamków oraz gospodarstwa winiarzy o charakterystycznym kształcie litery U lub L. Na statku byliśmy podejmowani przez obsługę trzema rodzajami tutejszych win, które były miłą dla nas niespodzianką. Po godzinnym , interesującym rejsie po Dunaju, dopłynęliśmy do jednego z najstarszych miast Dolnej Austrii-Krems aby pospacerować jeszcze po tym mieście. To zabytkowe miasto, położone na wschodnim krańcu malowniczej Doliny Wachau, przy ujściu rzeki Grosse Krems do Dunaju. Obecnie stanowi ono połączenie dwóch miast Krems oraz Stein. Jednym z najważniejszych zabytków Starego Miasta Krems jest wzniesione pod koniec XV wieku jako część fortyfikacji miejskich Brama Steiner Tor. Przebudowana kilka wieków później w stylu barokowym, stanowi obecnie jeden z najważniejszych symboli miasta. Pozostałe zabytkowe budowle, które zobaczyliśmy to m.in. Gotycki Kościół św. Wita, XIII-wieczny Klasztor Dominikanów (obecnie muzeum Wina ) , renesansowy pałac Gozzo, XV-wieczny Kościół Pijarów oraz barokowy budynek Ratusza. Po tym ciężkim dniu zwiedzania, udaliśmy się do Hotelu Lenas West , gdzie zjedliśmy dobrą obiadokolację. Trzeciego dnia po śniadaniu ( stół szwedzki ) , udaliśmy się na zwiedzanie Wiednia, gdzie z miejscowym przewodnikiem, rozpoczęliśmy zwiedzać Belweder. Ten barokowy pałac księcia Eugeniusza Sabaudzkiego składa się z dwóch budynków rozdzielonych ogrodem w stylu francuskim, ozdobionym szeregiem posągów sfinksów. „ Górny Belweder” przeznaczony był na bankiety i uroczystości. „ Dolny Belweder” pełnił funkcję letniej rezydencji. W 1752 roku pałac został wykupiony przez cesarzową Marię Teresę i od 1755r. z polecenia Józefa II w Belwederze przechowywano obrazy , należące do rodziny cesarskiej. W 1806 roku do Belwederu przeniesiono również kolekcję obrazów z pałacu Ambras. Jako ostatni członek rodziny Habsburgów, urzędował tu arcyksiążę Franciszek Ferdynand. Od zakończenia I wojny światowej w budynkach są muzea. Budynek mocno jednak ucierpiał podczas II wojny światowej. Cały „ Złoty Gabinet” spłonął i został później zrekonstruowany. Następnym obiektem, który zobaczyliśmy był Kościół św. Karola Boromeusza. Jest to jedna z najsłynniejszych barokowych budowli Europy. Kościół wzniesiono na cześć św. K.B. arcybiskupa Mediolanu , z czasów epidemii dżumy w 1576 roku. Świątynia została ufundowana przez Karola VI w 1713 roku po ostatniej z wielu epidemii dżumy ,które nawiedziły Wiedeń. Kościół wzniesiono na planie elipsy połączonej z krzyżem greckim. W centrum fasady, na osi z kopułą, umieszczono portyk, flankowany przez dwie kolumny ( dzwonnice ) pokryte spiralnie biegnącymi płaskorzeźbami. Fasada posiada również dwie skrajne wieże. W efekcie stanowi połączenie elementów klasycznych (portyk, kolumny nawiązujące do kolumny Trajana i kolumny Antonina Piusa ) oraz barokowych. Oglądnęliśmy ze szczerym podziwem Katedrę św. Stefana. To duma i jeden z symboli miasta Wiednia, znana z licznych przedstawień w dziejach malarstwa i grafiki. Wznosi się w sercu najstarszej części miasta. Jest najważniejszą i jedną z najstarszych świątyń w Wiedniu. Zbudowana została w latach 1230/1240 – 1263 w stylu późnoromańskim, a następnie ją rozbudowywano od XIV do początku XVI wieku. Wówczas to katedra otrzymuje obecną, gotycką formę. Katedra należy do największych świątyń europejskich, jej całkowita długość wynosi 107, zaś szerokość 34 metry. Ponad dachami katedry wznoszą się cztery wieże: najwyższa ma 136,4m wysokości, podczas gdy północna ( której budowy nigdy nie ukończono ) zaledwie 68m. Zachodnią fasadę katedry flankują dwie oktagonalne wysokie na 65 m wieże. Spośród 22 dzwonów zawieszonych w wieżach najsławniejszy jest w wieży Pummerin, który znany jest od 1771 roku, obecny pochodzi z polowy XX wieku. Do wnętrz prowadzi kilka wejść. Świątynia kryje liczne dzieła sztuki gotyckiej oraz barokowej m.in. gotycki ołtarz z Wiener Neustadt, monumentalny grobowiec Fryderyka III, późnogotycką kazalnicę oraz kilkanaście barokowych ołtarzy, w tym główny z obrazem, przedstawiającym męczeńską śmierć św. Szczepana, pierwszego męczennika w dziejach chrześcijaństwa. W podziemiu znajdują się groby książąt z austriackiej linii Habsburgów i ważnych osobistości Austrii. Ważny ośrodek kultu maryjnego, w południowej nawie, znajduje się cudowny obraz Matki Boskiej z Pócs. Kolejnym obiektem, który obejrzeliśmy to Hofburg. To wiedeńska rezydencja władców Austrii od XIII wieku poczynając, od Rudolfa I Habsburga aż do 1918 roku w czasach panowania Karola I. Początkowo był to czterostrzałowy gotycki zamek z wieżami, w narożach przylegający do murów miejskich, jednak obecnie stylem dominującym jest barok i klasycyzm. Najstarszą częścią jest XIII-wieczny „ Dziedziniec Szwajcarski”, połączony renesansową „Bramą Szwajcarską” z największym placem wśród zabudowań Hofburga. Plac otoczony jest „Starym pałacem”, „pałacem Amelii” z XVI wieku, barokowym „ Skrzydłem Leopolda” oraz pochodzącą z XVIII wieku „ Kancelarią cesarską”. Na placu stoi pomnik Franciszka II. W „ skrzydle Leopolda” obecnie znajduje się rezydencja prezydenta Austrii. W apartamentach Franciszka Józefa i cesarzowej Elżbiety w budynku „ Kancelarii” mieści się muzeum. Co roku w Sylwestra w Hofburgu jest organizowany wielki tradycyjny bal cesarski. Z kolei z wielką uwagą oglądnęliśmy budynek Parlamentu, znajdujący się w centrum Wiednia, w którym prowadzone są obrady dwóch izb parlamentu Austrii- Rady Narodowej i Rady Federalnej. Wybudowany w latach 1874 – 1883. Obiekt powstał w nurcie historyzmu, naśladując sztukę starożytnej Grecji. Przed głównym wejściem do budynku, znajduje się fontanna Pallas Ateny ukończona w 1902 roku. Parlament jest jednym z ciekawszych obiektów historycznych Wiednia, wpisany jest do rejestru zabytków. Następnym obiektem, który zobaczyliśmy to Ratusz. Budynek od początku istnienia, pełniący funkcję użyteczności publicznej, mieści w swoich murach zarząd miasta. Siedziba zarówno burmistrza jak i rady miejskiej Wiednia, siedziba kraju związkowego Austrii. Budynek w stylu neogotyckim, zbudowany w latach 1872-1883. Przed ratuszem rozciąga się plac ratuszowy, wzdłuż którego umiejscowione są posągi zasłużonych dla miasta osobistości. Nad całością budowli górują dwie potężne wieże, na szczycie jednej z nich znajduje się posąg Rathausmann. Przedostatnim obiektem w tym dniu, który wyróżniał się swoją wielkością było Muzeum Historii Sztuki – jedna z największych na świecie galerii, posiadająca w swoich zbiorach niezwykle cenną kolekcję malarstwa europejskiego, sztuki starożytnej oraz monet. Zostało otwarte w 1891 roku. Decyzję o budowie podjął cesarz Franciszek Józef I w 1858 roku. Prace trwały 19 lat od 1872 do 1891 roku. Znaczna część zbiorów muzeum stanowi prywatna kolekcja Habsburgów, zbierane i powiększane przez wieki panowania kolejnych cesarzy. Są one tak bogate, liczne i różnorodne, że eksponuje się je w kilku miejscach Wiednia- w Hofburgu jego nowej części, w pałacach Schonbrunn oraz w zamku Ambras w Innsbrucku. Zdążyliśmy jeszcze zobaczyć Kahlenberg i zwiedzić Polski Kościół i Kaplicę Odsieczy Wiedeńskiej. Kahlenberg (po polsku Łysa Góra) to wzgórze w Lesie Wiedeńskim o wysokości 484 m n.p.m na terenie Wiednia. Z tego miejsca w 1683 roku Król Polski dowodził zwycięską bitwa o Wiedeń z Turkami. Na szczycie góry znajduje się Kościół p.w. św. Józefa, prowadzony od 1906 roku przez polskich księży , a w nim izba upamiętniająca zwycięstwo polskie w odsieczy wiedeńskiej. Po tym uciążliwym i bardzo wyczerpującym dniu , wróciliśmy do hotelu aby odpocząć, zjeść dobrą i smaczną obiadokolację oraz przygotować się do obejrzenia baletu Sylwia w Operze Wiedeńskiej. O godz.19.00 rozpoczęliśmy oglądać piękny balet, opowiadający o zagubionej miłości pasterza do pięknej nimfy. Wysłuchaliśmy pięknych melodii, zobaczyliśmy wielkie popisy tancerek i tancerzy i przeżyliśmy niezapomnianą ucztę duchową. Ponadto byliśmy wręcz zachwyceni wnętrzem wiedeńskiej opery. Opera wiedeńska – gmach ten był pierwszym ukończonym budynkiem przy Ringu ( reprezentacyjnej arterii Wiednia ). 25 maja 1869 roku wystawiono operę „ Don Giovanni” Mozarta i rozpoczęto działalność sceny operowej. Zbudowany w stylu neorenesansowym. Ważnymi elementami budynku są: wielka klatką schodowa wykonana z marmuru, ozdobiona figurami siedmiu sztuk wyzwolonych dłuta Josefa Gassera oraz malarskimi alegoriami oper i baletu; foyer Schwinda- ozdobione scenami z różnych utworów operowych, znajduje się tu również popiersie Jana Kiepury ; Sala Herbaciana – zorganizowana na potrzeby Franciszka Józefa I, który wraz z orszakiem zwykł spędzać antrakty w tym urokliwym, ozdobionym jedwabnymi tkaninami pomieszczeniu z inicjałami cesarza. Czwarty dzień wycieczki był przeznaczony na zwiedzenie Pałacu Schonbrunn z ogrodami. Zbudowany w XVII- XVIII wieku na zlecenie cesarza Leopolda. W 1966 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Został wzniesiony w Parku Schonbrunn. Barokowy wystrój został nadany za panowania Marii Teresy. Elewacja została pomalowana na kolor żółty, ulubiony kolor M.T. Wnętrze pokryte licznymi freskami i sztukaterią. Apartamenty udostępnione są zwiedzającym. W przybudówce znajduje się Muzeum Powozów. Sam teren wokół pałacu to ogród w stylu francuskim, w którym znajduje się palmiarnia. Na wzgórzu wzniesiona jest Glorietta. Poniżej wzgórza znajduje się Fontanna Neptuna. Pałac ma 1441 komnat, z czego 45 udostępniono zwiedzającym. Wnętrze utrzymano w stylu rokoko ( białe powierzchnie z ornamentami pozłacanymi 14 karatowym złotem ) i ozdobione czeskimi lustrami kryształowymi i piecami fajansowymi. Komnaty mieszkalne i gabinety cesarza są skromne i proste. Bardziej okazale prezentuje się sala reprezentacyjna i pokoje gościnne. W Okrągłym Gabinecie Chińskim Maria Teresa , odbywała tajne konferencje, a w jednym z pokojów konferował Napoleon. Tu 14.10. 1809 roku podpisano pokój w Schonbrunn. Wszyscy uczestnicy wycieczki byli zafascynowani ogromem i pięknem Pałacu, i po jego zwiedzeniu bardzo zadowoleni, wróciliśmy do naszego autokaru aby wrócić po czterech dniach do Wrocławia. Bardzo miłą i niezwykłą niespodziankę sprawił nam Prezes Koła Saper Kolega Marek Leśniak, który w imieniu Zarządu Koła, wręczył wszystkim uczestnikom na pamiątkę tej fascynującej wycieczki piękny medal pamiątkowy. Po drodze, w Czechach skonsumowaliśmy dobrą i pożywną obiadokolację i około 22.00 byliśmy we Wrocławiu. Kierownik wycieczki na zakończenie bardzo gorąco i szczerze, podziękował naszej wspaniałej i zintegrowanej klienteli turystycznej za wielki trud i godne znoszenie tej wyczerpującej i trudnej wycieczki, Panu pilotowi Piotrowi Fuglewiczowi wspaniałemu erudycie za wielki profesjonalizm i pełną realizację programu wycieczki, Panu kierowcy Jerzemu Pietralczykowi za bezpieczną i mistrzowską jazdę. Skierował słowa wielkiego podziękowania i wyraził wdzięczność „nadwornemu” fotografowi Wacławowi Malejowi, za wykonaną faktografię wycieczki. Skierował także serdeczne podziękowanie dla Dyrektora Biura W.T Pana Mariusza Podgórskiego za bardzo dobry i optymalny program wycieczki oraz sprawione niespodzianki.
Do spotkania na jednodniowej wycieczce do Świdnicy i Książa w październiku.
Jerzy Marczak

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz