Zarząd Koła Saper ZŻWP im. gen. J. Jasińskiego z Klubem Piechurów Perpedes, zorganizowali  pierwszą wycieczkę Szlakiem Dworów Szlacheckich, po Opolszczyźnie, a 4. w tym roku. W dniu 7.09.2014r. członkowie Koła, wdowy po naszych zmarłych Kolegach, i członkowie Klubu, wyruszyli autokarem o godz.8.00 spod bramy Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych na zwiedzanie Opolszczyzny. Kierownik wycieczki Jerzy Marczak, po serdecznym powitaniu uczestników wycieczki, przedstawił krótko jej program życząc jednocześnie dobrego samopoczucia oraz przeżycia wielu wrażeń. Następnie Piotr Trojanowski – nasz erudycyjny przewodnik i zarazem pilot, bardzo szczegółowo omówił organizację niedzielnej eskapady. Pierwszym zabytkiem, który wzbudził u nas wielki zachwyt to Pałac Sulisław pierwszy pięciogwiazdkowy hotel na Opolszczyźnie, niezwykle pięknie odrestaurowany. Początki pałacu sięgają XVIII stulecia. Jednym z prominentnych właścicieli tego obiektu był król Prus Fryderyk Wilhelm III. Obecnie pałac jest wprowadzany w XXI wiek i oddany gościom jako jedyny w Polsce ośrodek medycyny ajurwedyjskiej ( systemu starożytnej medycyny indyjskiej ), polegającej na zachowaniu równowagi pomiędzy ciałem, duchem i umysłem. Harmonię można uzyskać poprzez dietę oczyszczającą, połączoną z cyklem zabiegów. Właściciele Jerzy i Beata Bar polecają bogatą ofertę pakietów pobytowych, np. pakiet pobytowy 8 dni kosztuje od 4130 zł od osoby.

Kolejnym obiektem, który zwiedziliśmy to Zamek w Brzegu. Renesansowy zamek swymi początkami sięga czasów Henryka I Brodatego (I poł. XIII w.). W XIV i XV wieku ta rezydencja książąt linii brzesko- legnickich (1311-1675) była wielokrotnie rozbudowywana, by ostatecznie, w latach 1532-1586 ulec gruntownemu przekształceniu i przebudowie w jeden z najokazalszych monarszych zamków renesansowych w tej części Europy. Najcenniejszym elementem architektonicznej bryły trójskrzydłowego zamku jest artystyczny wystrój kamiennej fasady budynku bramnego. W XVI w. wraz z zamkiem przebudowano również wnętrza przyległego do niego kolegiackiego kościoła p.w. Św. Jadwigi za rodowe mauzoleum tutejszych książąt. Pochowano tu co najmniej 43 przedstawicieli linii książęcej. W 1741r. zamek został zbombardowany i zniszczony przez wojska pruskie. W latach 1966-1990 przeprowadzono kompleksową odbudowę obiektów zamkowych. Od 1945r. z brzeskim zamkiem związane jest Muzeum Piastów Śląskich, które prowadzi bardzo szeroką działalność kulturalno-oświatową.

Wielkie zainteresowanie wśród naszych turystów wywołał Pałac Łosiów w Narolu. Ten zespół pałacowy, został wzniesiony w latach 1773-1781 przez Feliksa Antoniego Łosia. Założenie pałacowe składało się z budynku głównego i dwóch pawilonów połączonych z pałacem półkolistymi galeriami. Na centralnej osi pałacu został usytuowany przedpokój, który spełniał funkcję reprezentacyjną oraz sala balowa. Przed pałacem znajduje się dziedziniec w kształcie podkowy – herbowego znaku Łosiów. W pałacu znajdowało się 50 pomieszczeń zdobionych malowidłami z kominkami i wyposażonych w zabytkowe meble.

Pałac w przeszłości pełnił rożne funkcje – szkoła muzyczna, dramatyczna, ośrodek kultury. Był kilkakrotnie spalony, zniszczony, ale prawdziwa tragedia spotkała go w 1939r., kiedy został zbombardowany, a następnie obrabowany. W 1944r. pałac był poważnie uszkodzony i spalony. Od tego czasu zabudowania pałacowe stały się opuszczoną ruiną. Poprawa stanu pałacu nastąpiła w 1995r., kiedy sprzedano go małżeństwu muzyków, którzy powołali fundację „Pro Academia Narolense”, której celem było przywrócenie dawnej świetności nawiązującej do czasów F. A. Łosia.

Przedostatnim obiektem podczas tej wycieczki był Pałac w Lewinie Brzeskim., który zwiedziliśmy tylko z zewnątrz. Jest to pałac barokowy Leopolda Von Bees, zbudowany w 1772r., odnowiony w 1860r., i ponownie zniszczony przez ogień w 1955r. Pałac piętrowy, wzniesiony na planie prostokąta z dwoma prostopadłymi skrzydłami. W jednym pomieszczeniu na parterze sklepienie kolebkowe z lunetami. Na piętrze ozdobny balkonik. Ozdobne wejście. Przed frontem pałacu prostokątny dziedziniec otoczony murem z XVIII w., z trzema bramami i półkoliście zamkniętymi arkadami. Zwróciliśmy uwagę podczas oglądania na przypałacowy park zabytkowy, w którym podziwialiśmy pomnikowe okazy cisu kilkusetletniego, grójecznika japońskiego, dębu czerwonego i szypułkowego. Obecnie po odrestaurowaniu pałacu , znajduje się w nim gimnazjum. I wreszcie, już zmęczeni, udaliśmy się na bardzo smaczny integracyjny obiad, który spałaszowaliśmy z wielkim apetytem.

Po krótkim odpoczynku, oglądnęliśmy najbardziej zaniedbany Pałac w Dąbrowie Niemodlinskiej. Zamek ten wzniósł w XVII w. Joachim von Mettich-Tschetsdan – przedstawiciel jednego z najzamożniejszych śląskich rodów. Do jego budowy przystąpiono 7 lipca 1615r. Dwa lata później stała już renesansowa, trzyskrzydłowa rezydencja, wzniesiona z cegły na planie nieregularnego czworoboku z wewnętrznym dziedzińcem. Przez kolejne wieki poddawano go wielokrotnie przebudowom, aby ostatecznie w latach 1894-1897 nadać mu obecny neorenesansowy kształt. Charakterystyczna cechą pałacu są jego kręcone kominy, stanowiące rzadkość nawet w Europie. Zamkowe mury pamiętają wielu właścicieli, w tym również książęcą rodzinę Hochbergów. Obecnie właścicielem Zamku jest Uniwersytet Opolski, który ma ograniczone możliwości zaadaptowania obiektu na Centrum Biznesowe. I na tym zakończyliśmy bardzo ciekawą pierwszą wycieczkę po Opolszczyźnie.

Chciałbym nadmienić, że w tej wycieczce uczestniczyła Pani Maria Unrug, bliska krewna polskiego wiceadmirała, która podzieliła się wspomnieniami o tym wybitnym człowieku. Chcę przypomnieć, że wiceadmirał urodził się 7.10.1884r. w Brandenburgu. Podczas I wojny światowej był dowódcą okrętów podwodnych i flotylli okrętów podwodnych w niemieckiej flocie. Następnie wstąpił do odrodzonej polskiej Marynarki Wojennej. Od 1925 do 1939r. dowodził Flotą i Obszarem Nadmorskim, a w trakcie kampanii wrześniowej obroną wybrzeża. Po wyjściu z niewoli niemieckiej w 1945r. zajmował stanowisko I Zastępcy Dowódcy Marynarki Wojennej. Zmarł 28 lutego1973r. w Lailly-enVal.

Pragnę w tym miejscu, bardzo gorąco podziękować naszym turystom za godne znoszenie trudów wielogodzinnej wycieczki, przewodnikowi za dobre przygotowanie programu i jego realizację, Koledze Januszowi Kaczmarkowi Prezesowi Klubu Perpedes za cenne uwagi podczas jej przygotowywania, Kol. Kol. Malejowi, Kłodkowskiemu, Dziaduchowi za wykonanie pięknych zdjęć oraz Panu Czesławowi naszemu kierowcy za bezkolizyjną jazdę.

Zapraszam na kolejną wycieczkę dnia 5 października, na dalsze zwiedzanie Opolszczyzny.

Jerzy Marczak

Zgodnie z planem zamierzeń ZW ZŻWP, w sobotę dnia 23.08.2014r., na kortach tenisowych WSOWL im. gen. Tadeusza. Kościuszki, odbył się XI Turniej Tenisa Ziemnego o Puchar Prezesa ZW ZŻWP we Wrocławiu. Na wstępie Wiceprezes Lucjan Ławniczek, reprezentujący Prezesa ZW, powitał Zastępcę Rektora- Komendanta płk. dr. Piotra Pertka, Kierownika Zakładu Wychowania Fizycznego płk. dr. Mirosława Dolińskiego, głównego sędziego ppłk. Waldemara Korzenieckiego, przedstawiciela Wojskowego Instytutu Wydawniczego oraz przybyłych zawodników.

Turniej zaszczycili swoja obecnością: Wiceprezes ZW płk Roman Teper, członek Prezydium ZW płk Jerzy Marczak, członek ZW płk Bogdan Sędziak, Prezes Koła Budowlani płk Jan Stępień, Prezes Koła Saper mjr Wacław Malej.

Zawody zorganizował wielki pasjonat tenisa płk Janisław Fituch. W zawodach uczestniczyło 20 zawodników z Wrocławia i Gniezna tj. 10 par. Po niezwykle szlachetnej i jednocześnie zaciekłej grze, zostały wręczone puchary dla par i zespołów, które zdobyły pierwsze trzy miejsca . Ponadto wszyscy otrzymali upominki, które ufundował Wojskowy Instytut Wydawniczy. Aktu dekoracji dokonali Wiceprezes ZW płk Lucjan Ławniczek i ppłk Waldemar Korzeniecki, którzy złożyli gratulacje dla zwycięzców i podziękowania dla zawodników za fair play.

Następnie wszyscy, zostali zaproszeni przez organizatora płk. Janisława Fitucha na wspólny integracyjny obiad.

Na zakończenie, chciałbym w imieniu ZW ZŻWP bardzo szczerze, podziękować Komendzie Szkoły, sędziom zawodów z Zakładu Wychowania Fizycznego i Sportu – ppłk Waldemarowi Korzenieckiemu, por. Michałowi Bejnarowiczowi, sierż. Michałowi Zawiślańskiemu, za udostępnienie kortów tenisowych i bardzo sprawne przeprowadzenie Tunieju, a płk Romanowi Teperowi i mjr Wacławowi Malejowi za profesjonalnie wykonane zdjęcia.

TABELA WYNIKÓW I KOMUNIKAT KOŃCOWY TURNIEJU TENISOWEGO ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO

Jerzy Marczak

    Zarząd Koła Saper ZŻWP im. gen. J. Jasińskiego wespół z Klubem Piechurów Perpedes zorganizowali już 4.i ostatnią wycieczkę do Doliny Pałaców i Ogrodów, do Kotliny Jeleniogórskiej. Dnia 27 czerwca o godz.7.30, nasza stała klientela turystyczna, wyruszyła autokarem w kierunku Jeleniej Góry, do Doliny Pałaców i Ogrodów. Organizator wycieczki Jerzy Marczak po przywitaniu wszystkich uczestników wycieczki, przedstawił jej program, zapoznał lakonicznie z obiektami zaplanowanymi do zwiedzenia życząc jednocześnie dobrego nastroju i przeżycia wielu niezapomnianych wrażeń. W Jeleniej Górze powitał nas znakomity przewodnik i jednocześnie pilot Piotr Trojanowski, który bardzo szczegółowo omówił plan wycieczki. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od obejrzenia Pałacu Nowy Dwór w Kowarach. Zespół pałacowy „ Radociny” zwany „ Nowym Dworem” został zbudowany w 1570r. przez hrabiego Schaffgotscha. Do dziś posiada niemal wszystkie cechy późnorenesansowego dworu śląskiego. Do pałacu przylega XIX wieczny park, w którym podziwialiśmy ciekawy drzewostan. Dziś zabytek stanowi własność prywatną i udostępniany jest do zwiedzania tylko okazjonalnie. Kolejnym obiektem, który zobaczyliśmy to Pałac Smyrna w Kowarach. Na podstawie detali architektonicznych, a także dekoracji we wnętrzu, datuje się powstanie pałacu na lata 20.XVIIIw. Pałac w późniejszych czasach mógł być zakupiony przez właściciela powstałej w 1804r. fabryki pluszu, przekształconej w 1856r. w Kowarską Fabrykę Dywanów Smyrneńskich. W tym okresie został poddany gruntownemu remontowi. Do końca II wojny światowej w obiekcie mieszkał dyrektor Zakładu Henryk Gorris. Po wojnie pałac pełnił funkcję przychodni zdrowia, a od 1998r. został zakupiony i readoptowany przez właściciela na prywatny Hotel Smyrna. Następnie zobaczyliśmy bardzo zaniedbany Pałac Ciszyca i pozostałości folwarku, które wybudowano na początku XIX w. Te budynki klasycystyczne należały przed laty do znamienitych rodów Radziwiłłów i Czartoryskich. Był również sceną miłosnej historii, w którą wplatany został poza mieszkańcami Ciszycy późniejszy Cesarz Niemiec Wilhelm Hohenzollern. W 2011r.rozporządzeniem Prezydenta RP pałac i parki krajobrazowe Kotliny Jeleniogórskiej zostały wciągnięte na listę „ pomników historii”. Uznano, ze zespół jedenastu rezydencji KJ stanowi dziedzictwo kulturowe o szczególnej randze . Wśród nich znalazł się zespół pałacowo- parkowy w Ciszycy.

Wielkie zaciekawienie wśród zwiedzających wzbudziła Świątynia Wang w Karpaczu. Jest to faktycznie Kościół Górski Naszego Zbawiciela znany powszechnie jako Kościół Wang lub Świątynia Wang, stanowiący ewangelicki kościół parafialny w Karkonoszach, przeniesiony w 1842r. z miejscowości Wang, leżącej nad jeziorem Vangsmjosa w Norwegii.

Po tych trudach zwiedzania, przemieściliśmy się do znanej nam restauracji w Mysłakowicach, gdzie zjedliśmy z ogromnym apetytem bardzo smaczny integracyjny obiad. Po krótkim odpoczynku, przejechaliśmy ponownie do Jeleniej Góry, aby już spokojnie zwiedzić bardzo interesujące Muzeum Karkonoskie. Zaciekawiła nas historia miasta, chata karkonoska w środku muzeum , a w szczególności wystawa szkła. Niezwykle były zadowolone Panie z bogatej kolekcji szkła, a przede wszystkim możliwości zakupu po konkurencyjnych cenach.

I tak zakończyła się ostatnia wycieczka szlakiem Doliny Pałaców i Ogrodów. Kolejne wycieczki planujemy na Opolszczyznę, gdzie będziemy zwiedzać Dwory Szlacheckie.

Chciałbym bardzo gorąco podziękować naszym niestrudzonym turystom za chęć uczestniczenia w naszych eskapadach i godne znoszenie trudów z uśmiechem. Dziękuję przewodnikowi za profesjonalne przygotowanie wycieczki, Koledze Janowi Dziaduchowi za wykonane piękne zdjęcia oraz Panu Czesławowi- naszemu kierowcy za kulturę i bezpieczną jazdę.

Jerzy Marczak

WOJNA POLSKO-ROSYJSKA W PAMIĘCI POLAKÓW /1919 -1921/ – bardzo interesujący materiał autorstwa Kolegi Antoniego Tunkiewicza.

Dzień 15 sierpnia w Świdnicy jako Święto Wojska Polskiego obchodzono bardzo uroczyście. Przed oficjalnymi uroczystościami członkowie ZŻWP złożyli kwiaty i zapalili znicze pod Pomnikiem Sapera w Świdnicy, w miejscu gdzie niegdyś stacjonowały wojska inżynieryjne. Świętowanie rozpoczęło się o godz. 12.00 wciągnięciem flagi na maszt przed Pomnikiem Zwycięstwa na Placu Grunwaldzkim przez poczet flagowy Związku Strzeleckiego ze Świdnicy. Uroczysty apel poprowadził prezes świdnickiego oddziału związku płk Tadeusz Bortnik. Minutą ciszy uczczono pamięć poległych w Powstaniu Warszawskim. Zgromadzeni wysłuchali przemówienia okolicznościowego komendanta WKU w Kłodzku ppłk. Krzysztofa Kowalskiego, Zastępcy Prezydenta Miasta Świdnicy Ireneusza Pałaca oraz Wicestarosty Alicji Synowskiej.

Kolejnym punktem uroczystości była cześć artystyczna, przygotowana przez młodzież z Młodzieżowego Domu Kultury ze Świdnicy. Obecne na uroczystościach delegacje złożyły przed pomnikiem kwiaty. Na uroczystość przybyli przedstawiciele władz samorządowych: Miasta Świdnicy, Gminy Wiejskiej Świdnica oraz Powiatu Świdnickiego, a także członkowie stowarzyszeń kombatanckich, żołnierze NSR, harcerze, uczniowie, duchowni, funkcjonariusze służb mundurowych oraz mieszkańcy miasta.

Po ceremonii złożeniu kwiatów przed pomnikiem nastąpił przemarsz do katedry świdnickiej, w której odprawiona została uroczysta msza św. Podczas mszy czytania liturgiczne odczytane zostały przez por. Pawła Żurawia – żołnierza NSR, członka ZŻWP. Po mszy uczestnicy na zaproszenie władz miasta i powiatu udali się na wspólny obiad.

por. Paweł ŻURAW

Obchody Święta Wojska Polskiego we Wrocławiu widziane oczami Naszego Kolegi Antoniego Tunkiewicza.

W dniu 6 sierpnia 2014 roku na cmentarzu w Jeleniej Górze – Sobieszowie jeleniogórski
Związek Żołnierzy Wojska Polskiego przeprowadził Apel Pamięci Oręża Polskiego.
Czas i miejsce tego Apelu zostało wybrane nieprzypadkowo. 100 lat temu, w dniu 6 sierpnia 1914 roku z krakowskich Oleandrów wyruszyła 1 Kompania Kadrowa z zadaniem udania się do Warszawy i wywołania tam powstania przeciwko zaborcy rosyjskiemu. Waga tego wymarszu była również ogromna, gdyż tam gdzie pojawiła się ta Kompania, odtwarzano cywilne struktury państwa polskiego. Kompania liczyła 168 żołnierzy. Jednym z tych 168 żołnierzy był Eugeniusz Józef Głowacz. Po II Wojnie Światowej zamieszkał w Sobieszowie i tutaj zmarł. Przy Jego grobie zorganizowaliśmy Apel Pamięci Oręża Polskiego.

Apel Pamięci Orężą Polskiego w JG

       W końcu 2013r. kilku Kolegów – członków Koła SAPER i Koła im. 3 KOP we Wrocławiu, postanowiło w lecie 2014r. zorganizować „Rejs wspomnień na jeziorach mazurskich”. Dlaczego wspomnień? Dlatego, że Kol. Kol. Jerzy Marczak, Tadeusz Bartosik ze względów zdrowotnych, przez kilkanaście lat nie mogli żeglować, a teraz mogli już naocznie zobaczyć i ocenić zmiany, jakie nastąpiły na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich, zarówno pod względem infrastruktury jak i sprzętu. Opracowano szczegółowy plan rejsu, określono zakres prac przygotowawczych oraz rozdzielono funkcje. Kapitanem wybrano jednogłośnie Kol. Ryszarda Janosza – sternika morskiego z dużym doświadczeniem zdobytym na Mazurach, Bałtyku i Adriatyku, pierwszym oficerem Kol. Leszka Buczyńskiego – sternika morskiego i znawcę Mazur, drugim oficerem Kol. Tadeusza Bartosika – doświadczonego żeglarza, uczestnika wielu wypraw morskich na Bałtyku i rejsów na jeziorach Mazurskich (ze względów rodzinnych nie mógł popłynąć), trzecim oficerem Kol. Jerzego Marczaka – żeglarza, odpowiedzialnego za stan techniczny jachtu.

Wczesnym rankiem 17.06.2014r., po zgromadzeniu „aprowizacji”, wyruszyliśmy samochodem na Mazury, do portu KOKOSZKA, aby przez kolejne trzy dni przygotować nasz „okręt” do rejsu, po jego zimowaniu pod chmurką. Dzięki umiejętnościom i pracowitości załogi już w sobotę 21 czerwca, rozpoczęliśmy rejs na doskonale przygotowanym jachcie MARLIN. Po odejściu od kei i trzygodzinnym żeglowaniu pod wiatr przez jezioro Tałty i Ryńskie, dobijamy do pomostu nowo zbudowanej Ekomariny w Rynie.

Port marzenie. Wszystko co jest potrzebne żeglarzowi oferowane jest w pełni i nowocześnie. Po wykonaniu „klaru portowego”, udajemy się na zwiedzanie zamku krzyżackiego. Zamek został zbudowany w II połowie XIV w., służył jako siedziba władz lokalnych, posiadłość rodowa, więzienie, a ostatnio odrestaurowany przez prywatnych właścicieli, pełni rolę ekskluzywnego hotelu. Następnego dnia odwiedzamy uroczą zatokę Ruminek i zatokę Krowią z olbrzymią i niespotykaną kolonią mew. Płynąc przez jezioro Ryńskie i Tałty zbliżamy się do kanałów łączących kompleks jezior południowych Mazur z północnymi. Po półtoragodzinnym płynięciu „ na silniku” przez kanały Tałcki, Grunwaldzki, Mioduński i Szymoński, docieramy do jeziora Jagodno, gdzie odwiedzamy Kolegów – członków ZŻWP: byłego sekretarza ZW Jerzego Dąbrowskiego i członka Koła Saper Edwarda Szczerbakowskiego. Były wspólne łowienia ryb, obiady i kolacje w serdecznej i przyjacielskiej atmosferze. Po dwóch dniach pobytu, płyniemy następnie przez jezioro Jagodne, Boczne i Niegocin, docierając do największego portu jachtowego na Mazurach – Giżycka. Atrakcją miasta jest kładka dla pieszych, łącząca centrum miasta z bulwarem nad jeziorem Niegocin. Inne atrakcje miasta to: kościół ewangelicki z 1827r., most obrotowy na kanale Łuczańskim, Krzyż Brunona i wieża ciśnień zbudowana w 1900r. w stylu neogotyckim z czerwonej cegły, z której można podziwiać panoramę Giżycka. Nas saperów zainteresował szczególnie kolejny zabytek Giżycka – Twierdza Boyen. Zbudowana w połowie XIX w., na terenie tzw. „wyspy giżyckiej”, stanowiła element Mazurskiej Pozycji Obronnej, a po1935r. Giżyckiego Rejonu Umocnionego. W latach 1941-1943, na terenie Twierdzy znajdował się szpital wojskowy i komórka wywiadu wojskowego. Obecnie Twierdzą opiekuje się Towarzystwo Przyjaciół Twierdzy, Kolejnym etapem naszego rejsu jest północ Wielkich Jezior Mazurskich. Płyniemy więc przez urokliwe jezioro Kisajno i Dargin do portu Kolonia Harsz. Po nocnym odpoczynku (ognisko, szanty zorganizowane przez sąsiednie załogi), płyniemy przez jezioro Mamry, do miejsca, gdzie rozpoczyna się Kanał Mazurski i znajdują się bunkry Głównej Kwatery Dowództwa Wojsk Wermachtu w m. Mamerki. Obiekt należy do jednego najlepiej zachowanego tego typu obiektu w Polsce.

Znajduje się w nim 30 niezniszczonych schronów żelbetonowych. Przebywało w nim 40 najwyższych rangą generałów i feldmarszałków oraz 1500 oficerów i żołnierzy Wermachtu.

Obecnie część Kwatery należy organizacyjnie do „Wilczej Jamy” pod Kętrzyniem. Drugą częścią opiekuje się firma prywatna, dzięki której powstała bardzo ciekawa ekspozycja , przybliżająca nam ciekawy fragment historii II Wojny Światowej.

Następnym obiektem, który zwiedziliśmy w czasie rejsu to Kanał Mazurski, który nigdy nie został ukończony. Miał połączyć jeziora Mazurskie z rzeką Pregołą w celu uzyskania drogi wodnej do Bałtyku. Budowę Kanału rozpoczęto w 1911r. Przerwana została przez wybuch I Wojny Światowej. Drugi etap budowy prowadzono bardzo energicznie od 1934r. do wybuchu II Wojny Światowej. Po zakończeniu wojny budowa nie została wznowiona. Świetnie zachowany odcinek kanału i olbrzymia śluza zbudowana w odkrytym terenie, wykonana w około 90%, budzą w nas ogromne wrażenie dla budowniczych i refleksje. Po dobrze przespanej nocy i porannym łowieniu ryb ( z marnymi wynikami), wyruszyliśmy do Węgorzewa. Wpływamy do Węgorzewa rzeką Wędrapą i cumujemy w porcie harcerskim.

Miasto jak wszystkie na Mazurach zadbane i czyste, mogące pochwalić się piękną promenadą, biegnącą wzdłuż kanału do jeziora Mamry. Następnego dnia wczesnym żeglarskim rankiem płyniemy na południe. Silny wiatr i olbrzymie tafle wód jeziora Mamry, Dargin, Kisajno i Niegocin, powodują powstanie wysokiej fali. Należy pamiętać, że ta trasa wymagała trzykrotnego kładzenia i stawiania masztu celem przepłynięcia kolejno pod mostem Sztynorckim, przez kanał Niegociński i kanał Kula. Następnie przepływamy kanały, Jezioro Tałty i Mikołajskie, aby zacumować na brzegu jeziora Bełdany i „zapolować” na drapieżnika (nie udało się). Jezioro Bełdany obok jeziora Nidzkiego najpiękniejszego jeziora na Mazurach, to jezioro rynnowe otoczone pięknymi lasami Puszczy Piskiej. Atrakcją jest położony na półwyspie Iznota ośrodek, kultywujący tradycje Galindów, zamieszkującego te tereny od V do XII w. Ośrodek zwany Galindią organizuje zwiedzającym różne atrakcje i imprezy, naśladujące życie codzienne członków plemienia.

Dwudniowy pobyt na tym jeziorze, dopłynięcie do śluzy Guzianka w m. Ruciane – Nida, która umożliwia pokonanie dwumetrowej różnicy poziomów jeziora Bełdany i jeziora Nidzkiego, kończy nasze płynięcie na południe. Zostały jeszcze tylko dwa dni rejsu, które są przeznaczone na dopłynięcie do macierzystego portu, wykonanie klaru ( posprzątanie) na jachcie i powrót do domu. Dojechaliśmy do Wrocławia szczęśliwie, i zadowoleni, że mogliśmy ze sobą spędzić te kilkanaście dni, lepiej się poznać i zacieśnić przyjaźń. Zobaczyliśmy piękny kawałek naszej, kochanej Ojczyzny. Mieliśmy okazję naocznie stwierdzić jak pięknieją nasze miasteczka i wsie, jak pięknie i funkcjonalnie budowane są porty, jak coraz czystsze są nasze jeziora. Szanowni i Drodzy nasi Koledzy, być może ten opis jest trochę długi, ale chcieliśmy Was zainteresować, zarówno aktywnym wypoczynkiem nas – seniorów oraz pokazać piękno naszego kraju, naszej Ojczyzny oraz cieszyć się każdą chwilą życia. Carpe diem Przyjaciele. Ahoj. Chciałbym na zakończenie podziękować Kol. Janoszowi za udostępnienie jachtu, opisanie jako kapitanowi naszego rejsu oraz wykonanie pięknych zdjęć, a Kol. Buczyńskiemu za serdeczne i bardzo koleżeńskie zachowanie.

Ryszard Janosz i Jerzy Marczak

Tradycyjnie jak co roku, zgodnie z Harmonogramem przedsięwzięć na rok 2014 Koło SAPER ZŻWP im. Jakuba Jasińskiego zorganizowało na terenie Ośrodka Szkolenia Wodnego – Osobowice Piknik Saperski BIS. Pomoc w organizacji pikniku Koło otrzymało ze strony Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych, Wojskowego Instytutu Techniki Inżynieryjnej im. profesora Józefa Kosackiego i 2 WOG. Na piknik przybyli bardzo licznie członkowie Koła z żonami, wdowy po naszych zmarłych kolegach oraz koledzy z zaprzyjaźnionych kół Stowarzyszenia Saperów Polskich: Nr 2, Nr 5 i Nr 29. Wszystkie Panie i członków Koła SAPER bardzo gorąco powitał Prezes Koła Saper Kol. Wacław MALEJ, który następnie w ich imieniu, zarządu Koła i własnym powitał gości w osobach: Prezesa Zarządu Wojewódzkiego ZŻWP – kol. Mariana DĄBROWSKIEGO, Wiceprezesa ZW ZŻWP – kol. Jerzego KŁODKOWSKIEGO, Dyrektora Wojskowego Instytutu Techniki Inżynieryjnej – dr. inż. Leszka BOGDANA, Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień we Wrocławiu – ppłk Bolesława ZAWADZKIEGO, Prezesa Koła Nr 17 Techniki Wojskowej SIMP – kol. Aleksandra MITUTĘ oraz wszystkich pozostałych gości obecnych na Pikniku, życząc dobrego samopoczucia i miłego spędzenia czasu na łonie natury. Kulminacyjnym punktem spotkania było wręczenie aktu mianowania na stopień pułkownika kol. ppłk. w st. spocz. Janowi SZYMCZAKOWI, którego dokonał Komendant WKU-Wrocław Pan ppłk Bolesław ZAWADZKI działając na podstawie Decyzji Ministra Obrony Narodowej. Wręczenie aktu było poprzedzone przedstawieniem sylwetki naszego Kolegi przez prezesa Koła Saper a następnie przez Prezesa Zarządu Wojewódzkiego. Po gromkich oklaskach i licznych gratulacjach skierowanych pod adresem naszego awansowanego kolegi, przystąpiono do wręczenia legitymacji członkowskich. Z rąk prezesa Koła SAPER legitymacje otrzymali: kol. kol. Jan LIBEREK,Maciej LISOWSKI, Piotr MAŁYS, Zdzisław PAWLICZAK, Feliks RYCHTER i Krzysztof WIECZOREK.

W dalszej części Prezes Koła poprosił Prezesa Zarządu Wojewódzkiego ZŻWP Kol. Mariana DĄBROWSKIEGO o wręczenie medali i dyplomów. Następnie Prezes oddał głos Zastępcy Prezesa ds. Proobronnych Kol. Tadeuszowi Grabarczykowi, który zapoznał uczestników Pikniku z Regulaminem II MEMORIAŁU im. Lucjana SIBIŃSKIEGO w Strzelectwie Pneumatycznym. Po zapoznaniu uczestników pikniku z regulaminem i składem komisji sędziowskiej zaprosił chętnych na stanowisko strzeleckie. W międzyczasie uczestnicy spotkania raczyli się bardzo smaczną kiełbaską z grilla i grochówką wojskową przygotowaną przez kuchnię 2 WOG.

Piknik odbył się przy pięknej pogodzie w bardzo sympatycznej atmosferze. To spotkanie podobnie jak wszystkie inne wcześniej organizowane, pozwala bardziej integrować naszą skonsolidowaną społeczność saperską i więź międzypokoleniową.

Dziękuję bardzo Komendzie i pracownikom Klubu CSWInż. i Chem., Komendantowi i personelowi 2 WOG, Dyrektorowi WITI oraz wszystkim osobom i kolegom, którzy przyczynili się do zorganizowania atrakcyjnego i udanego Pikniku Saperskiego BIS. Dziękuję bardzo również Kol. Kol.  Antoniemu TUNKIEWICZOWI, Adamowi KAJKOWSKIEMU i Panu Stanisławowi z WKU-Wrocław za wykonane zdjęcia.

Do zobaczenia na zebraniu w październiku, które odbędzie się na terenie CSWInż. i Chem. w bloku Nr 91.

Dla naszego kolegi, prezesa koła GAJ, ADAMA WOJTASZEWSKIEGO, potrzebna jest krew do operacji serca. Operacja planowana jest na środę- czwartek ( 16 – 17.07.2014 r.) w 4 Wojskowym Szpitalu przy ul. Weigla.

Potrzebna grupa krwi:

• A1Rh – ( A jeden Rh minus )

• krew oddajemy w krwiodawstwie szpitala na hasło dla Adama (może być każda grupa krwi).

Prosimy o pomoc