Żołnierskie Święto w Garnizonie Bolesławiec

Żołnierskie Święta w Garnizonie Jelenia Góra

Zarząd Koła Saper ZŻWP im. gen. J. Jasińskiego razem z Klubem Piechurów Perpedes, zorganizowali już trzecią wycieczkę po Opolszczyźnie. Dnia 26.07.2014r. o godz. 8.00 nasza stała już klientela turystyczna, wyruszyła do Kamieńca Ząbkowickiego. Kierownik wycieczki Jerzy Marczak niezwykle gorąco powitał uczestników wycieczki, złożył najszczersze i najserdeczniejsze życzenia imieninowe dla solenizantek, zapoznał z programem niedzielnej eskapady oraz pożyczył przeżycia wielu niezapomnianych wrażeń i dobrego samopoczucia. Z kolei nasz sprawdzony przewodnik i zarazem pilot Piotr Trojanowski, omówił szczegółowo organizację wycieczki. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od Pałacu Marianny Orańskiej w Kamieńcu Ząbkowickim. Marianna Orańska, królewna niderlandzka, córka króla Niderlandów Wilhelma I Orańskiego i jego pierwszej żony- Fryderyki Luizy Pruskiej, po raz pierwszy odwiedza w 1838r. odwiedza Kamieniec Ząbkowicki, który dziedziczy po swej matce. Po podjęciu decyzji wybudowania na jego terenie letniej rezydencji, jeszcze tego samego roku architekt Karl Friedrich Schinkiel przygotowuje pierwszy projekt pałacu. Budowniczy angażuje także do pomocy młodego Ferdynarda Martiusa. W roku 1839 rozpoczyna się wznoszenie budowli. W 1848r. budowa pałacu zostaje wstrzymana wskutek rozwodu Marianny z Albrechtem. W związku z tym, że rozwód został przeprowadzony w atmosferze skandalu, zabroniono jej przebywać na terenie Prus przez czas dłuższy niż 24 godziny, i nałożono na nią infamię. W 1853r. Marianna odwiedza Kamieniec i zarządza wznowienie prac. Przekazuje pałac swojemu synowi Fryderykowi Wilhelmowi Albrechtowi. Sama zakupuje posiadłość w Bilej Wodzie, aby jak najczęściej odwiedzać pałac i nadzorować prace. W 1857r. zostaje ukończona budowa czwartego piętra. Z tej okazji zostaje wielki bal, a F. Martius zostaje specjalnie uhonorowany przez Mariannę. Oficjalne zakończenie budowy pałacu następuje 8 maja 1872r. Całkowity koszt budowy kompleksu pałacowo-parkowego to równowartość trzech ton złota. W 1883r. umiera Marianna. W 1945r.potomkowie Marianny ewakuują się z powodu nadciągającej Armii Czerwonej. Z pałacu wywieziono liczne dobra, wyposażenie pomieszczeń oraz dzieła sztuki. Rok później obiekt trawi pożar i rezydencja staje się ruiną. W 1986r. obiekt zostaje wydzierżawiony na 40 lat. W 2012r. po wygaśnięciu umowy dzierżawy pałac powraca pod bezpośredni zarząd właściciela tj. Gminy Kamieniec Ząbkowicki. Pałac wzniesiono na planie prostokąta o wymiarach 75x48metrów z uwzględnieniem proporcji, gdzie jego wysokość równa jest mniej więcej 1/3 długości większego boku. Stanowi on imponujący gmach o kubaturze 90 tysięcy m sześć. i powierzchni użytkowej około 20000m kw., uznawany za jedno z najpiękniejszych europejskich założeń romantycznych. Gmach jest flankowany czterema okrągłymi wieżami o wysokości 33m, i dwiema dodatkowymi wieżyczkami. Pałac otoczono prostokątnym murem o długości 419m, flankowanym okrągłymi wieżyczkami, wzdłuż którego po stronie płn.- zach. usytuowano wozownie, a po stronie płn.-wsch. stajnie. W sąsiedztwie rezydencji założono liczący 150 ha zespół ogrodowo-parkowy. Nie sposób opisać tutaj architektury wnętrz, ale wszyscy byliśmy zafascynowani tym pięknym gmachem. Chciałbym tylko, na zakończenie opisu pałacu nadmienić, że plany władz gminy, przynajmniej te oficjalne, są imponujące, i obejmują pełną rewitalizację pałacu do roku 2030. Koszt oszacowano na kilkaset milionów złotych.

Po prawie dwugodzinnym zwiedzaniu Pałacu Marianny Orańskiej, pojechaliśmy do Złotego Stoku obejrzeć Kopalnię Złota. Jest to jedno z popularniejszych atrakcji w Polsce. Powstało tu Muzeum, dzięki czemu kopalnia jest dostępna dla turystów, gdzie mogliśmy poznać realia wydobywania tego cennego kruszcu. Obejrzeliśmy więc Sztolnię Gertruda z tajemniczym Chodnikiem Śmierci, Sztolnię Czarną z jedynym w Polsce podziemnym wodospadem o wysokości 10m, Muzeum Minerałów oraz Mennicę. Pełni wrażeń, i już bardzo zmęczeni , udaliśmy się na zasłużony i bardzo smaczny obiad do Paczkowa , nazywanego polskim Carcassonne. Następnie, po krótkim odpoczynku, udaliśmy się do Otmuchowa, aby podziwiać Pałac Biskupi. Jest to budowla wzniesiona w średniowieczu, rozbudowana w latach 1585-1596 w stylu renesansowym, przebudowana w XVII w. w stylu barokowym, rezydencja biskupów do 1810r. W 1810r. na skutek sekularyzacji miasto i zamek przeszły na własność państwa. Po wprowadzeniu w życie sekularyzacji, zamek stał się własnością Hohenzollernów, którzy darowali go Wilhelmowi von Humboldtowi. W 1929r.zamek przeszedł na własność gminy Otmuchów, sprzedany przez prawnuka Wilhelma. Warownia została zbudowana na granitowym wzniesieniu ( 225m n.p.m. ). Pierwotny zamek mieścił się tam, gdzie obecnie znajduje się wschodnia część północnego skrzydła budowli. Był to budynek trójdzielny na planie prostokąta o wymiarach 11,5x22m. Z tego samego okresu pochodzi, zachowana do dziś, wysoka czworoboczna wieża, zwieńczona machikułami. Całość połączona jest murami obronnymi i otoczona fosą. Wewnątrz były pomieszczenia dla skazańców i więźniów. Kolejne przebudowy w okresie baroku zmieniły wygląd zamku. Zmieniono wystrój komnat, powiększono okna, dobudowano klatkę schodową, a na zewnątrz kulisty pawilon wejściowy z szerokimi schodami ( końskie schody ). Na zewnątrz, na dziedzińcu, znajduje się głęboka, stara studnia, która zyskała w XIX w. obudowę przypominającą altankę. Zachowane zabudowania są niewielką częścią pierwotnego założenia.

Ostatnim etapem wycieczki była Nysa ( Śląski Rzym ). Historycznie leży na Śląsku. W pobliżu jej znajdują się sztuczne zbiorniki wodne: Jezioro Nyskie i nieco dalej Jezioro Otmuchowskie. Nysa jest jednym z najstarszych miast śląskich. Pomimo wielu zniszczeń wojennych ( ponad 50% zabudowy miejskiej ) oraz wyburzenie też po wojnie przez polskie władze miasta 103 zabytkowych kamienic i kościoła w centrum miasta, posiada wiele zabytkowych obiektów. Nie mogliśmy ze względów czasowych zwiedzić ich większości, niemniej jednak udało się nam zobaczyć: Bazylikę św. Jakuba i św. Agnieszki, pochodzącą z XV- XIX w., po 1945r. trójnawową dziewięcioprzęsłową z kamienia i cegły, wewnątrz której wzdłuż głównego korpusu znajduje się 16 gotyckich kaplic i dwie barokowe z XV w. oraz posiadającą najbardziej spadzisty dach w Europie o powierzchni 4 tysięcy m kw.; Kościół Cmentarny p w. Świętego Krzyża; Fontannę Trytona, barokową, wzorowaną na rzymskiej Fontana del Tritone, piękną Wieżę Bramy Wrocławskiej. I już naprawdę zmęczeni, ale zadowoleni, udaliśmy się do pobliskiej kawiarni , aby spałaszować niezwykle smaczne lody, bardzo dobre ciastka .dobrą kawę i herbatę, dzieląc się wstępnie wrażeniami. Około 19.00 godziny, bardzo zadowoleni, chociaż bardzo zmęczeni ,nasi niezmordowani turyści w pokonywaniu trudów wycieczki , udaliśmy się do Wrocławia. Pragnę na zakończenie bardzo serdecznie podziękować naszemu „ nadwornemu” fotografowi Janowi Dziaduchowi za wykonanie profesjonalnych zdjęć, pilotowi i przewodnikowi Piotrowi za przygotowanie bardzo interesującej wycieczki chociaż niezmiernie wyczerpującej oraz Panu Czesławowi – naszemu kierowcy autokaru, za bezpieczną jazdę wysoka kulturę. Do spotkania na kolejnej dwudniowej wycieczce do Warszawy we wrześniu oraz październikowej do Opola, kończącej zwiedzanie Opolszczyzny.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Jerzy Marczak
foto: Jan Dziaduch

Święto Wojska Polskiego we Wrocławiu

Aleksander Mituta – wspomnienie

Informuję, że w dniu 29(22) sierpnia 2015 roku odbędzie się XII Turniej Tenisa Ziemnego w grze podwójnej. Turniej pod patronatem Prezesa ZW ZŻWP we Wrocławiu zostanie rozegrany na kortach Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu przy ulicy Czajkowskiego – rozpoczęcie turnieju o godzinie 9.00.

Zgłoszenia do turnieju należy przekazywać telefonicznie do Prezesa ZW ZŻWP Pana płk. Mariana Dąbrowskiego (tel. 609 979 850) do dnia 7 sierpnia 2015 roku. Jednocześnie przypominam, że suma lat pary deblowej to minimum 110 lat. W zgłoszeniu należy podać imię i nazwisko, rok urodzenia i przynależność do koła.

Prezes ZW ZŻWP we Wrocławiu

Przypominamy Szanownym Kolegom, że biuro ZW ZŻWP we Wrocławiu w lipcu i sierpniu jak co roku czynne jest tylko we wtorki i środy od godziny 10.00 do 13.00.

Uroczyste wręczenie Sztandaru Zarządowi Wojewódzkiemu ZŻWP we Wrocławiu odbyło się 13 czerwca 2015 roku na Wrocławskim Rynku.
Sztandar – jest znakiem jednostki organizacyjnej Związku. Jest on symbolem tradycji i wierności, honoru i męstwa, których Ojczyzna wymaga od swych obywateli. Uroczystość wręczenia sztandaru Zarządowi Wojewódzkiemu jest wydarzeniem szczególnym.
Dowódcą uroczystości wręczenia sztandaru był Komendant Garnizonu Wrocław Pan mjr Robert TRELA.

W uroczystym apelu udział wzięli:

1. Poczet Sztandarowy Zarządu Wojewódzkiego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego.

2. Poczet Sztandarowy 3 Brygady Radiotechnicznej.

3. Poczet Sztandarowy Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych.

4. Poczet Sztandarowy Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych.

5. Poczet Sztandarowy i pododdział Policji;

6. Pododdziały 3 Brygady Radiotechnicznej, Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych oraz Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych.

W uroczystości uczestniczyły również poczty sztandarowe organizacji pozarządowych.
Na uroczystość przybyli: wicewojewoda dolnośląski pani – Joanna Bronowicka, wicemarszałek województwa dolnośląskiego – pani Ewa Mańkowska, dowódca garnizonu Wrocław – gen. bryg. Wojciech Lewicki, Prezes Związku – gen. dyw. Franciszek Puchała, szef WSzW Wrocław – płk Waldemar Bartłomiejczak, komendant 4 Regionalnej Bazy Logistycznej – płk Andrzej Szponar, rektor-komendant Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych im. Tadeusza Kościuszki – płk prof. dr. hab. Mariusz Wiatr, dowódca garnizonu Głogów – ppłk Zdam Kiszka, dowódca garnizonu Oleśnica – ppłk Zdzisław Nowak, a także sponsorzy: pani Beata Moskal-Słaniewska, prezydent miasta Świdnica, dr inż. Leszek Bogdan – dyrektor Wojskowego Instytutu Techniki Inżynieryjnej we Wrocławiu i Krzysztof Dzikowski prezes Banku Spółdzielczego w Kobierzycach, liczna grupa członków Związku oraz miejscowe społeczeństwo i turyści.
Kompanię honorową wystawiła Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. Tadeusza Kościuszki, którą dowodził kpt. Wojciech SAJDAK.
Uroczystość uświetniła Orkiestra Reprezentacyjna Wojsk Lądowych pod kierunkiem tamburmajora kpr. Huberta WALENCIAKA.

Złożenie meldunku przez Komendanta Garnizonu Wrocław Dowódcy Garnizonu Wrocław Panu gen. bryg. Wojciechowi LEWICKIEMU o gotowości do rozpoczęcia uroczystości było pierwszym punktem scenariusza.
Następnie Dowódca Garnizonu Wrocław Pan gen. bryg. Wojciech LEWICKI w asyście Prezesa Związku Pana gen. dyw. Franciszka PUCHAŁY i Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Pana płk Mariana DĄBROWSKIEGO przywitał się z zaproszonymi Gośćmi.
Wzruszającą chwilą dla wszystkich było podniesienie Flagi Państwowej na maszt oraz odegranie Hymnu Państwowego.
Poczet flagowy został wystawiony przez Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Lądowych im. Tadeusza Kościuszki w składzie: Dowódca pocztu – por. Tomasz RUDNIKOWSKI, Flagowy – st. kpr. pchor. Igor BIAŁKOWSKI, Asystujący – pchor. Wiktor WOJTASZEK.

Następnie głos zabrał Prezes Zarządu Wojewódzkiego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego we Wrocławiu płk Marian DĄBROWSKI witając zaproszonych gości.
Jako kolejna wystąpiła Wicemarszałek Województwa Dolnośląskiego – Pani Ewa MAŃKOWSKA, która w imieniu Przewodniczącego Społecznego Komitetu Fundatorów Sztandaru – Marszałka Województwa Dolnośląskiego Pana Cezarego PRZYBYLSKIEGO odczytała akt ufundowania sztandaru Zarządowi Wojewódzkiemu Związku Żołnierzy Wojska Polskiego we Wrocławiu.
Ważnym punktem uroczystości było uroczyste wbicie gwoździ w drzewiec sztandaru przez gości Honorowych i Przedstawicieli Fundatorów. Symboliczne uderzenie młotkiem w wygrawerowany gwóźdź stanowi nawiązanie do tradycji polskiego ceremoniału wojskowego a pozostający w drzewcu gwóźdź każdego wbijającego stanowić będzie trwałą pamiątkę dla wielu żołnierskich pokoleń.

Do wbicia gwoździ honorowych oraz dokonania wpisu w Księdze Pamiątkowej Zarządu Wojewódzkiego Związku – poproszono:

1. Panią Lidię GERINGER de OEDENBERG i Pana gen. bryg. Zdzisława BARSZCZEWSKIEGO – Rodziców chrzestnych sztandaru.

2. Pana gen. dyw. dr Franciszka PUCHAŁĘ – Prezesa Związku Żołnierzy Wojska Polskiego.

3. Pana gen. bryg. Wojciecha LEWICKIEGO – Dowódcę Garnizonu Wrocław, a zarazem Dowódcę 3 Brygady Radiotechnicznej we Wrocławiu.

4. Pana płk Waldemara BARTŁOMIEJCZAKA – Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego.

5. Pana płk Andrzeja SZPONARA – Komendanta 4 Regionalnej Bazy Logistycznej.

6. Pana płk prof. dr hab. Mariusza WIATRA – Rektora Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych im. Tadeusza Kościuszki.

7. Pana ppłk Adama KLISZKĘ – Dowódcę Garnizonu Głogów a zarazem Dowódcę 4 batalionu inżynieryjnego.

8. Pana ppłk Zdzisława NOWAKA – Dowódcę Garnizonu Oleśnica a zarazem Dowódcę 82 batalionu ewakuacji sprzętu.

9. Panią Joannę BRONOWICKĄ – Wicewojewodę Dolnośląskiego.

10. Panią Ewę MAŃKOWSKĄ – Wicemarszałek Województwa Dolnośląskiego – w imieniu Społecznego Komitetu Fundatorów Sztandaru.

11. Pana płk Mariana DĄBROWSKIEGO – Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego we Wrocławiu

12. ks. prałata płk Janusza RADZIKA – Proboszcza Bazyliki Mniejszej p.w. św. Elżbiety.

13. Pana mjr Wacława MALEJA – Prezesa Koła SAPER w imieniu Kół Związku Żołnierzy Wojska Polskiego we Wrocławiu.

14. Pana ppłk Tadeusza BORTNIKA – Prezesa Koła im. Ziemi Świdnickiej w imieniu Kół Związku Żołnierzy Wojska Polskiego w województwie.

Na drzewcu umieszczone zostały również Gwoździe Pamiątkowe, honorujące głównych sponsorów, o których wbicie poproszono:

1. Panią Beatę MOSKAL-SŁANIEWSKĄ – Prezydent Miasta Świdnicy.

2. Pana dr inż. Leszka BOGDANA – Dyrektora Wojskowego Instytutu Techniki Inżynieryjnej we Wrocławiu.

3. Pana Krzysztofa DZIKOWSKIEGO – Prezesa Banku Spółdzielczego w Kobierzycach.

Następnie ks. prałat płk Janusz RADZIK – Proboszcz Bazyliki Mniejszej p.w. św. Elżbiety poświęcił sztandar na prośbę Rodziców Chrzestnych.
W kolejnym punkcie przedstawiciel Zarządu Głównego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego płk Henryk BUDZYŃSKI odczytał Akt Nadania Sztandaru dla Zarządu Wojewódzkiego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego we Wrocławiu.

Po wystąpieniu pocztu sztandarowego Rodzice chrzestni przekazali sztandar Prezesowi Związku, który dokonał uroczystego wręczenia poprzez wypowiedzenie formuły „Wręczam Zarządowi Wojewódzkiemu Związku Żołnierzy Wojska Polskiego we Wrocławiu sztandar ufundowany przez Społeczny Komitet Fundatorów ”. Następnie Prezes Związku pochylił sztandar tak, aby jego dolny płat znajdował się na wysokości około metra nad ziemią. Prezes Zarządu Wojewódzkiego klęknął na prawe kolano, prawą ręką ujął płat sztandaru, podniósł go do ust i ucałował. Następnie wstał, przejmując sztandar od Prezesa Związku odpowiadając: „Ku chwale Ojczyzny”, wykonał zwrot i dokonał prezentacji sztandaru, pochylając go w prawo, po czym w lewo. Poczet sztandarowy klęknął na prawe kolano, Prezes Zarządu Wojewódzkiego pochylił sztandar, sztandarowy prawą ręką ujął płat sztandaru, uniósł go do ust i pocałował. Na sygnał podany przez dowódcę pocztu, poczet wstał, sztandarowy przejął sztandar od Prezesa Zarządu Wojewódzkiego. Poczet sztandarowy został wystawiony przez Zarząd Wojewódzki Związku Żołnierzy wojska Polskiego w składzie: Dowódca pocztu – ppłk rez. Fryderyk MAKUCHOWSKI reprezentujący Koło im. gen. Ohanowicza. Sztandarowy – st. chor. szt. rez. Józef GADZIŃSKI – reprezentujący Koło im. gen. Ohanowicza. Asystujący – płk Stanisław KRAWIEC – reprezentujący Koło SAPER.

Następnie zebrani na uroczystości wysłuchali przemówień, jako pierwszy głos zabrał Prezes Związku Żołnierzy Wojska Polskiego Pan gen. dyw. Franciszek PUCHAŁA, następnie przemawiała Wicewojewoda Dolnośląski – Pani Joann BRONOWICKA.
Następnie zabrała głos w imieniu Przewodniczącego Społecznego Komitetu Fundatorów Sztandaru – Wicemarszałek Województwa Dolnośląskiego – Pani Ewa MAŃKOWSKA.
Prezes Zarządu Wojewódzkiego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego we Wrocławiu płk Marian DĄBROWSKI w swoim wystąpieniu przedstawił osiągnięcia Wrocławskiej organizacji.
Po odczytaniu przez przedstawiciela Zarządu Głównego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego płk Henryka BUDZYŃSKIEGO Uchwały Kapituły Odznaki „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego” w sprawie nadania Złotej Odznaki „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego” – Poczty Sztandarowe wyróżnionych jednostek wystąpiły przed front pododdziałów i zatrzymały się w wyznaczonym miejscu.

Zarząd Główny, w uznaniu szczególnych zasług dla Związku, wyróżnił Złotą Odznaką „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”:

• Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Lądowych im. Tadeusza Kościuszki;

• 3 Brygadę Radiotechniczną;

• Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych.

 Prezes Związku wraz z Dowódcami wyróżnionych jednostek wojskowych udekorował sztandary poprzez zawieszenie wstęgi odznaki na drzewcu sztandaru.
Następnie w imieniu Wyróżnionych Jednostek Wojskowych zabrał głos Dowódca 3 Brygady Radiotechnicznej, gen. bryg. Wojciech LEWICKI.

Kolejnym punktem uroczystości było odczytanie przez Sekretarza Zarządu Wojewódzkiego ppłk Mirosława WIERCIOCHA Uchwały Nr 4/2015/K Zarządu Głównego Związku z dnia 21.04.2015 r. w sprawie nadania Odznaki „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”.

Prezes Związku i Prezes Zarządu Wojewódzkiego uhonorowali:

Odznaką I Klasy z Gwiazdą „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”:  płk Bronisława JAKIMOWICZA i płk Jerzego DĄBROWSKIEGO

Złotą Odznaką II Klasy „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”:

1. płk Krzysztofa KRUŻYCKIEGO,

2. płk Andrzeja SZPONARA,

3. płk Mariusza WIATRA,

4. płk Jana BEREZĘ,

5. płk Lucjana ŁAWNICZKA,

6. płk Jerzego MARCZAKA

7. ppłk Tadeusza BORTNIKA

Srebrna i Brązową Odznaką „Za Zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”:

1. Pana Zbigniewa POTYRAŁĘ,

2. Pana Jana BRONSIA,

3. płk Piotra PERTKA,

4. płk Andrzeja DUTKĘ,

5. ppłk Zdzisława NOWAKA,

6. płk Andrzeja KACZMARKA,

7. płk lek. med. Czesława ŁĘSZCZAKA,

8. ppłk Wacława JAROSZYŃSKIEGO,

9. ppłk Eugeniusza MAJEWSKIEGO,

10. płk dr Mirosława CHRZANOWSKIEGO,

11. płk dr inż. Leszka BOGDANA,

12. ppłk Adama KLISZKĘ,

13. ks. płk Janusza RADZIAKA,

14. Pana Marcina KASINĘ,

15. mjr Wacława MALEJA.

Medalem Pamiątkowym Związku Żołnierzy Wojska Polskiego:

1. Panią Lidię GERINGER de OEDENBERG,

2. Pana Tomasza SMOLARZA,

3. Panią Joannę BRONOWICKĄ,

4. Pana Cezarego PRZYBYLSKIEGO,

5. Pana Rafała DUTKIEWICZA,

6. Panią Ewę MAŃKOWSKĄ,

7. Panią Beatę MOSKAL – SŁANIEWSKĄ,

8. Pana Krzysztofa DZIKOWSKIEGO,

9. płk Roberta WÓJCIKA,

10. płk Wojciecha OLENDERKA,

11. ppłk Krzysztofa MAJERA,

12. kpt. Konstantego IGNACZAKA,

13. Pana Leszka KOZIGRODZKIEGO

14. ppłk Sebastiana KOWALCZUKA

Następnie pododdziały wraz z Orkiestrą Reprezentacyjną Wojsk Lądowych, przegrupowały się do defilady. Defilada wojskowa była ostatnią częścią uroczystości.
Jako pierwsza defilowała kompania honorowa, którą wystawiła Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. Tadeusza Kościuszki – dowódca kpt. Wojciech SAJDAK.

Następnie:

1. Poczet Sztandarowy Zarządu Wojewódzkiego Związku Żołnierzy Wojska Polskiego z nowo ufundowanym Sztandarem.

2. Poczet Sztandarowy 3 Brygady Radiotechnicznej.

3. Poczet Sztandarowy Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych.

4. Pododdział Honorowy Policji.

5. Pododdział 3 Brygady Radiotechnicznej, oraz pododdział Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych.

Od tej chwili sztandar będzie zawsze towarzyszył byłym żołnierzom zrzeszonym w Kołach Zarządu Wojewódzkiego we Wrocławiu podczas uroczystości Związku i w każdych innych ważnych okolicznościach.

Tekst: M.Wiercioch
Foto: R.Teper

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Po długiej i ciężkiej chorobie na „Wieczną Wartę” odszedł nasz Kolega i Przyjaciel płk dypl. pilot Janusz TOMCZYK.

Płk dypl. pilot Janusz Tomczyk urodził się 24 czerwca 1948 roku w Gdyni. Swoje dziecinne i szkolne lata spędził w gronie rodzinnym. Po skończeniu 18 lat życia swoje dalsze życie związał z wojskową karierą i w roku 1966 wstąpił w szeregi podchorążych Oficerskiej Szkoły Wojsk Chemicznych, którą ukończył w 1969 roku w stopniu podporucznika i rozpoczął służbę w 62 pułku lotnictwa myśliwskiego. Wytrzymał w służbie chemicznej tylko 3 lata i w roku 1973 przeszkolił się na pilota śmigłowca, rozpoczynając służbę w 56 pułku śmigłowców bojowych na lotnisku w Inowrocławiu. Związał się z tym pułkiem na całe 19 lat. Służbę rozpoczął od stanowiska dowódcy klucza śmigłowców w stopniu porucznika a skończył na stanowisku dowódcy tego pułku w stopniu pułkownika. W międzyczasie w latach 1975 – 1978 ukończył studia w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W latach 1993 do 2002 pełnił służbę na wysokich stanowiskach w sztabach Dowództwa Wojsk Lotniczych i Śląskiego Okręgu Wojskowego, oczywiście w pionach lotniczych.

W całym okresie służby wojskowej dał się poznać jako utalentowany dowódca, wyśmienity organizator i szanowany kolega. Za swoją pracę był wielokrotnie wyróżniany, w tym Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Po przejściu do rezerwy w 2002 roku, już w 2003 roku wstąpił w szeregi członków Związku Żołnierzy Wojska Polskiego i działa w zarządzie koła im. 3 Korpusu Obrony Powietrznej a następnie w roku 2009 zostaje wybrany w czasie Zjazdu na Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Związku we Wrocławiu. Działając przez cała kadencję dał się poznać jako zdolny organizator pracy zarządu, uczynny kolega i utalentowany związkowiec. Za działalność związkową zostaje wielokrotnie wyróżniany, w tym wpisem do Honorowej Księgi Zasłużonych dla Organizacji Wojewódzkiej we Wrocławiu i Złotą Odznaką „Za Zasługi dla ZŻWP”.

Pułkownik Janusz Tomczyk był niezwykle koleżeński i lubiany przez otoczenie, jego autorytet nie podlegał dyskusji. Wysoko cenił sobie życie rodzinne. Był przykładnym i kochanym mężem dla żony Ewy i troskliwym ojcem dla synów Roberta i Krzysztofa.

Najbliższej rodzinie składamy serdeczne, żołnierskie wyrazy współczucia.

                                        Prezydium Zarządu Wojewódzkiego ZŻWP we Wrocławiu

A b o r y g e n i