WYCIECZKA TURYSTYCZNO-KRAJOZNAWCZA DO TARNOWSKICH GÓR.

     Zarząd Koła SAPER ZŻWP im. gen. J. Jasińskiego i Klub Piechurów PERPEDES, zorganizowali jednodniową wycieczkę turystyczno-krajoznawczą do Górnego Śląska- Tarnowskich Gór. Dnia 14.10.2018r. członkinie i członkowie Koła Saper i Perpedesu oraz wdowy po naszych zmarłych Kolegach, wyruszyli o godz.. 7.00 spod CSWInż. i Chem. do Tarnowskich Gór. Wycieczkę jak zwykle, zaszczycili swoją obecnością członkowie Zarządu Koła Saper: Kolega Malej z żoną, Kolega Heilman z żoną, Kolega Janosz z żoną, Kolega Wiśniewski z żoną. Kierownik wycieczki Kolega Marczak bardzo gorąco powitał wszystkich uczestników niedzielnej wycieczki, zapoznał z jej organizacją oraz przekazał życzenia zadowolenia i dobrego samopoczucia oraz przeżycia wielu wrażeń. Z kolei nasz dobry i zapalony przewodnik Piotr Trojanowski, omówił szczegółowo program wycieczki i w bardzo dobrych nastrojach ( dopisała nam piękna i słoneczna pogoda ),opuściliśmy Wrocław. Przez kilka godzin, podziwialiśmy piękne krajobrazy Polski południowej i około 10.00 , dojechaliśmy do Tarnowskich Gór- zabytkowej Kopalni Srebra . Tam, po zakupieniu biletów wstępu i podzieleniu uczestników wycieczki na dwie grupy, rozpoczęliśmy zwiedzanie z etatowymi przewodnikami Zabytkowej Kopalni Srebra. Z.K.S to jedyna w Polsce podziemna trasa turystyczna umożliwiająca zwiedzanie podziemi w dawnej kopalni kruszców srebronośnych, założonej w triasowych dolomitach i wapieniach. Od 2004 roku część pomnika historii Tarnowskie Góry, to podziemia zabytkowej kopalni rud srebronośnych oraz sztolni „Czarnego Pstrąga”. Od lipca 2017r. jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako jeden z obiektów. Z.K.S. jest jedną z czterech Gwiazd Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego, a od 2014r. Kopalnia dołączyła do Europejskiego Szlaku Dziedzictwa Przemysłowego jako tak zwany Punkt Kotwiczny. Stanowi jeden z dwóch udostępnionych do zwiedzania w 1976r. fragmentów wyrobisk podziemnych Królewskiej Kopalni Fryderyk, która funkcjonowała od 1784 do 1911 lub 1912r. Jest częścią podziemnego labiryntu wyrobisk górniczych, chodników i sztolni odwadniających, którego długość wynosi ponad 150 km. Na głębokości 40m, powstał szlak turystyczny o dł. 1740m i kształcie trójkąta, łączący trzy szyby: „Anioł”, „ Żmija” i „ Szczęść Boże”. W czasie niezwykłej wędrówki, oglądaliśmy pochodzące z XVIII XIX w. przodki górnicze, dawne stanowiska pracy i narzędzia. Ze szlakiem sąsiadują trzy komory o wielkości od 500 do 2000mkw. Blisko 300 metrowy fragment trasy, pokonaliśmy łodziami. W 2012r. podziemna trasa turystyczna, została udźwiękowiona w autentyczne odgłosy pracy górników, efekty zawału kopalnianego, jadących wózków i robot strzałowych, co żeśmy usłyszeli. W budynku nadszybia kopalni, znajduje się multimedialna wystawa (otwarta 20. 04. 2012r.), na której prezentowane są treści związane z historią, geologią, technikami wydobycia i odwadniania tarnogórskich podziemi. Mogliśmy obejrzeć m.in. dawne narzędzia, płuczkę, lampy używane pod ziemią, kubły do wydobywania urobku, a także przenośną toaletę. Jednym z elementów wystawy jest maszyna parowa, pierwsza na Górnym Śląsku, zainstalowana na obecnych terenach miasta z 1788r. Na terenie kopalni znajduje się: sala konferencyjna, restauracja, sklepy z pamiątkami i minerałami. W podziemiach panuje specyficzny mikroklimat o stałej temperaturze 10 stopni Celsjusza. Przy budynku znajduje się Skansen maszyn Parowych. Od 19 .10. 2006r. ZKS znajduje się na trasie Szlaku Zabytków Technik Województwa Śląskiego i uznana za pomnik historii. Po przeszło półtora godzinnym zwiedzaniu kopalni bardzo zmęczeni ale bardzo zadowoleni , udaliśmy się na smaczny śląski obiad ( rosół z kaczki z makaronem i kluski śląskie z gulaszem wieprzowym ). Następnie poszliśmy podziwiać Rynek i Ratusz. Rynek to główny plac TG. Płyta rynku została wybrukowana, a w 1960 oraz 1976 ( z okazji 450- lecia miasta ), została gruntownie przebudowana i wyłożona płytami granitowymi oraz ze sjenitu i kośminu. W zachodniej części rynku, stoi pochodząca z lat 50. XX wieku drewniana konstrukcja ręcznego kołowrotu z dachem pokrytym gontem na drewnianych słupach. Jest to jedna z dwóch miejskich studni, które w przeszłości znajdowały się na rynku. W 1858r. na pamiątkę założenia miasta przez księcia Jana Opolskiego i margrabiego Jerzego Hohenzollerna wystawiono na rynku krzyż. Wokół niego w 1923r., na pamiątkę trzech powstań śląskich o wolność Śląska, posadzono 3 „dęby wolności”, które w czasie remontu zostały ścięte i miejsca ich zajęły topole. Rynek ma kształt trapezu o dł. 108m, szerokości 75m w części zachodniej i 52m w części wschodniej. Przy Rynku znajdują się obiekty wpisane do rejestru zabytków, które zobaczyliśmy: Ewangelicki Kościół Zbawiciela z XVIII w., przebudowany na początku XX wieku, Ratusz wybudowany w latach 1896-1988, Dom Sedlaczka z XVI wieku obecnie Muzeum Miejskie, Dom Bernharda i inne domy z XVI wieku oraz kamienice. Ratusz to zabytkowy obiekt architektoniczny. Rozpoczęcie wznoszenia ratusza nastąpiło w 1896r., a 11 sierpnia 1898r. uroczyście oddano do użytku. Jest to trzykondygnacyjny obiekt o fasadzie obłożonej cegła klinkierową. W elewacji ratusza kontrastują trzy zasadnicze surowce: czerwona klinkierówka, śląski granit użyty do cokołu oraz piaskowiec, z którego wykonane zostały m.in. herby i godła Hohenzollernów, Śląska, Prus, Rzeszy i Tarnowskich Gór. Sala posiedzeń, przerabiana w 1925r. wyróżnia się ciekawym wystrojem: boazerią i drewnianym sklepieniem, zbliżonym przekrojem do koniczyny. Jej ozdobą jest też piękne okno. Oglądnęliśmy zrekonstruowaną wieżę, odnowioną fasadę główną ratusza z herbami władców TG i posąg gwarka w niszy ratuszowej. Ostatnim obiektem, którym byliśmy bardzo zachwyceni to Zamek w Starych Tarnowicach, w dzielnicy TG. Siedziba w postaci gródka rycerskiego, funkcjonowała w XIV i XV wieku i zastąpił ją zbudowany w XVI w. w nowym miejscu zamek w stylu renesansowym z dziedzińcem i krużgankiem. Zamek był w następnych wiekach wielokrotnie przebudowywany. Po II wojnie światowej zamek i dobra tarnowickie zostały znacjonalizowane. Zamek stał się własnością PGR-u. W ciągu następnych dziesięcioleci zamek coraz bardziej niszczał. W 2000 r. właścicielami stali się Rajner i Krystyna Smolorzowie, którzy podjęli się całkowitej renowacji zamka i otoczenia. W zamek został wmontowany renesansowy portal z datą 1545r., pochodzący z pałacu w Płoninie. Z tamtego pałacu pochodzi również altana wybudowana w zamkowym parku. Pod koniec 2010r. zakończył się remont zamku oraz jego otoczenia ( oranżerii, stodoły ). Byliśmy nawet zauroczeni i nie chciało się nam wierzyć, że zamek został praktycznie odbudowany z ruin i zaadaptowany do muzeum prywatnego. Byliśmy także mile zaskoczeni, że na Śląsku jest tak pięknie odnowiony zamek wraz z otoczeniem. W czerwcu 2011r., nastąpiło oficjalne otwarcie Centrum Sztuki i Rzemiosła Dawnego. Zachęcamy do odwiedzenia tego zamku. I na tym zakończyliśmy bardzo interesującą i pierwszą wycieczkę na Górny Śląsk, do Tarnowskich Gór. Do Wrocławia, ze względu na długie korki, wróciliśmy około 22.00, chociaż bardzo zmęczeni, ale naprawdę bardzo zadowoleni. Chciałbym najserdeczniej podziękować naszej niestrudzonej klienteli turystycznej za godną postawę podczas eskapady, naszemu profesjonalnemu fotografowi Koledze Wacławowi Malejowi za wykonanie pięknych zdjęć. Słowa wielkiego podziękowania kieruję do naszego przewodnika Piotra Trojanowskiego za opracowanie dobrego programu wycieczki i jego realizację. Dziękuję naszemu stałemu kierowcy Czesławowi Olbertowi za bezpieczną, bezkolizyjną jazdę i wysoką kulturę.

Do spotkania na kolejnych wycieczkach w przyszłym 2019 roku, do Bieszczadów i Rzeszowa, do Wiednia, Moraw i Doliny Wachau i na Górny lub Dolny Śląsk.

Jerzy Marczak

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Święto Niepodległości w Oleśnicy.

W dniu 11.11.2018 r. o godz.12.00 z okazji Święta Niepodległości na skwerze Kombatantów delegacje władz samorządowych i mieszkańców Oleśnicy złożyły wieńce przy pomniku Kombatantów. Koło Lotnik było reprezentowane przez ppłk. Nagórnego Zbigniewa, ppłk. Barańskiego Jana oraz chor. Frąckowiaka Tomasza. Następnie delegacje udały się do rynku gdzie dokonano rozciągnięcia 100 metrowej flagi, która była niesiona przez mieszkańców Oleśnicy. Na rynku odbyła się wojskowa defilada z udziałem orkiestry policyjnej.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Posiedzenie Wojewódzkiej Komisji Rewizyjnej we Wrocławiu.

21 listopada 2018 r. (środa) o godzinie 11.30 przy ul. Krynickiej 80 we Wrocławiu odbędzie się posiedzenie Wojewódzkiej Komisji Rewizyjnej. Na posiedzeniu omówione zostaną m. in. przygotowania do przeprowadzenia rocznej kontroli w Kołach i Zarządzie Wojewódzkim ZŻWP.

Przewodniczący WKR Karol Horniczan

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Pamięć o Koleżankach i Kolegach.

          29 października 2018 r. jak co roku uczczono pamięć Koleżanek i Kolegów, Koła Związku Żołnierzy Wojska Polskiego im. Ziemi Oleśnickiej, którzy spoczywają na oleśnickich cmentarzach. Czterdzieści pięć grobów odwiedzili: Koledzy Trzciński Jerzy, Buda Bogdan, Czerkawski Mirosław i Grela Wiesław – cmentarz Wileńska oraz Koledzy Krzemiński Andrzej, Gołębiowski Zdzisław, Plucza Edward i Kowalski Henryk na cmentarzu przy ulicy Wojska Polskiego.

Cześć Ich Pamięci.

mjr w st. spocz. Jerzy Trzciński
Foto: st. chor. szt. w st. spocz. Edward Plucha.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

4 – DNIOWA WYCIECZKA – SANDOMIERZ, ZAMOŚĆ, LUBLIN, KOZŁÓWKA, KAZIMIERZ DOLNY.

Zarząd Koła SAPER ZŻWP im. gen. J. Jasińskiego, zorganizował 4 – dniową wycieczkę do Sandomierza, Zamościa, Lublina, Kozłówki, Kazimierza Dolnego, zaplanowaną przez członkinie i członków Koła, a realizowaną przez Biuro Wratislavia Travel. Dnia 9.08.2018r. o godz. 6.00, wyruszyliśmy z ul. Bończyka 20 ( KAR-MED ) w kierunku do Sandomierza. Tę 65. wycieczkę , zaszczycili swoją obecnością członkowie Zarządu Koła: Kolega Wiśniewski z żoną i Kolega Heilman z żoną. Kierownik wycieczki Kolega Marczak bardzo serdecznie powitał wszystkich uczestników, a w szczególności tych , którzy pierwszy raz wyruszyli z nami na tę wycieczkę. Następnie w imieniu klienteli turystycznej bardzo gorąco , powitał Panią pilot – Ewę Wróblewską oraz Pana kierowcę – Krzysztofa Wronę. Na zakończenie swojego wystąpienia, złożył wszystkim życzenia- zadowolenia z wspólnie spędzonych dni, bardzo dobrego samopoczucia, przeżycia wielu niezapomnianych chwil, miłej współpracy oraz bezpiecznej i bezkolizyjnej jazdy. Przez kilka godzin jazdy , podziwialiśmy nasz piękny i kochany kraj. W godzinach popołudniowych , zajechaliśmy do Sandomierza i rozpoczęliśmy zwiedzanie pięknego miasta. Najpierw zwiedziliśmy Ratusz Staromiejski. Ratusz został wzniesiony wkrótce po najeździe Litwinów w 1349r. Pierwotnie gotycki , był budowlą na planie kwadratu zwieńczoną wysoką, ośmioboczną wieżą. Część południowa najstarsza ( na niej znajduje się zegar słoneczny ) pochodzi z tego okresu. W XVI wieku, został rozbudowany w formę wydłużonego prostokąta, a następnie zwieńczony attyką trójstrefową. Naroża attyki, zdobią głowy przedstawiające cztery stany. Wieżę dobudowano w XVII w. Na ścianie południowej, znajduje się zegar słoneczny, wykonany przez byłego właściciela zegarów w Jędrzejowie. Od strony wschodniej przed Ratuszem, znajduje się figura Matki Boskiej Niepokalanej z 1776 roku , ustawiona na pamiątkę misji świętej w 1770 r. 22 listopada 2017r. , po uzyskaniu opinii Rady Ochrony Zabytków, wpisano sandomierski historyczny zespół architektoniczno – krajobrazowy na listę Pomników Historii. Następnie udaliśmy się obejrzeć Synagogę. Synagogę zbudowano w 1768 roku, w miejscu wcześniejszej, być może równie starej jak na Krakowskim Kazimierzu (gmina żydowska otrzymała od Króla Kazimierza Wielkiego przywilej opieki królewskiej równocześnie z Kazimierzem). Zbudowana w stylu późnobarokowym, z cegły, na planie zbliżonym do kwadratu. Cały zespół nakryty jest dachem łamanym, podbitym gontem. Sala modlitewna posiada sklepienie krzyżowo – kolebkowe z lunetami, a w każdej ścianie są po trzy okna. We wnętrzu, znajdują się zachowane polichromie z XVIII- XIX wieku. W XIX wieku dostawiono do niej dom gminy żydowskiej ( kahał ). Do sali modlitw z kahału wejście prowadzi przez gotycki portal z XIV wieku, pochodzący z sandomierskiego zamku, wysadzonego przez Szwedów w 1656 roku, z którego ocalało tylko skrzydło zachodnie. Zdewastowana w czasie II wojny światowej przez Niemców. Po wojnie przeznaczona została na Archiwum Państwowe. Synagoga wraz z kahałem wpisana została do rejestru zabytków województwa świętokrzyskiego. Kolejny obiekt, który zobaczyliśmy to Zamek Królewski w Sandomierzu. Zamek był wzniesiony na skarpie wiślanej w XV wieku przez Kazimierza III Wielkiego. Rozbudowany w XVI w. w stylu gotyckim poprzez barokowy , a skończywszy na renesansowym. Od 1986 roku w odrestaurowanych pomieszczeniach zamku ma siedzibę Muzeum Okręgowe w Sandomierzu. Ostatnim zabytkiem , który zwiedziliśmy w pierwszy dzień wycieczki to była Katedra. Wzniesiona w XIV wieku, gotycka, zachowała pierwotny układ przestrzenny i bogatą dekorację rzeźbiarską we wnętrzu. Posiada wyposażenie wewnętrzne z XV-XVII wieku ( freski bizantyjsko-ruskie, ołtarze rokokowe, obrazy i rzeźby ). Bazylika Katedralna została wzniesiona w miejscu pierwotnej, romańskiej Kolegiaty, zniszczonej wojskami Tatarów w XIII wieku i Litwinów w 1349 roku. W 1360 roku król Kazimierz Wielki, funduje nową Kolegiatę, która wraz z powstaniem Diecezji Sandomierskiej w 1818roku, otrzymała godność Katedry, a w 1960 roku godność Bazyliki Katedralnej. Jest to gotycka budowla typu halowego z trójbocznie zamkniętym, wydłużonym prezbiterium, nakryta sklepieniami krzyżowo- żebrowymi. Na ścianach zachowały się freski wykonane około 1421roku. Wnętrze kościoła zdobi wspaniały zespół rokokowych ołtarzy. Na ścianach widnieje zespół 16 obrazów. W skarbcu Katedry przechowywane są inkunabuły i relikwiarz Drzewa Krzyża Świętego, podarowany przez króla Władysława Jagiełłę. I na tym zakończył się 1. dzień zwiedzania Sandomierza. Bardzo zmęczeni, ale zadowoleni, pojechaliśmy do Ulanowa ( Hotel Tanew ) na obiadokolację i nocleg. Następnego dnia, wyruszyliśmy do Zamościa – perły Renesansu. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od Rynku Wielkiego z kamieniczkami. Rynek Wielki z kamieniczkami stanowi kwadratowy plac w Centrum Starego Miasta, zarazem jego główne miejsce. Po każdej stronie tego rynku (pierzei) znajdują się zabytkowe kamienice z podcieniami oraz ratusz, główny obiekt tego placu. Nie jest on położony w jego centrum, lecz w jego północnej pierzei. Wiąże się to z wolą założyciela miasta, Jana Zamojskiego, dla którego najważniejszym obiektem w jego mieście był pałac. We wszystkich pierzejach rynku, znajduje się 8 kamienic (poza północną z ratuszem), spośród których większość posiada różne nazwy, związane z ich dawnymi właścicielami i obiektami, jakie mieściły. Ratusz to manierystyczno- barokowy budynek na zamojskim Starym Mieście. Przy wejściu do ratusza, do którego, prowadzą wachlarzowe schody, znajduje się tarcza z herbem miasta oraz tablica upamiętniająca wpisanie w 1992r. zamojskiego Starego Miasta na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO. Na schodach jest także Kartusz, przedstawiający I Ordynata, Tomasza Zamojskiego. Obecnie mieści się tu Urząd Miasta. Straż Miejska oraz Zamojskie Centrum Informacji. Katedra Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza to zabytkowy renesansowy kościół na Starym Mieście, wzniesiony pod koniec XVI wieku. Katedrę ufundował założyciel miasta, Jan Zamojski, a autorem jej projektu, był włoski architekt Bernardo Morando. Początkowo była to Kolegiata, a w roku 1992 podniesiono jej rangę do katedry. Katedra pełni także rolę kościoła parafialnego. Styl architektoniczny jest związany z tzw. renesansem lubelskim. Jest to katedra o typie bazylikowym, z wyższą nawą główną ze sklepieniami kolebkowymi oraz lunetami, sięgająca 2o m, oraz niższymi nawami bocznymi. Obecny, późnobarokowy ołtarz z II połowy XVIII wieku, zastąpił pierwszy wczesnobarokowy, przywieziony z Tarnogrodu. Znajdują się przy nim cztery kolumny, pomiędzy dwiema z nich, umieszczony jest główny obraz, przedstawiający Św. Tomasza Apostoła, klękającego przy zmartwychwstałym Jezusie, a na bocznych ścianach prezbiterium 4 inne, ukazujące patrona kościoła. Wewnątrz znajduje się 9 kaplic, po 4 w obu niższych nawach bocznych, oraz jedna przy prezbiterium. Poszczególne kaplice są bogate w cenne obiekty, ołtarze, obrazy i poświęcone są różnym postaciom oraz osobom. Pod nawą główną, znajdują się krypty z trumnami oraz prochami Zamojskich. W jednej z krypt spoczywa Jan Zamojski. Przy katedrze wznosi się późnobarokowa dzwonnica, wybudowana w II połowie XVIII wieku. Biją tu trzy dzwony – Jana, Wawrzyńca i Tomasza. Pałac Zamojskich to dawna rezydencja założyciela miasta Jana Zamojskiego i rodziny Zamojskich. Był to pierwszy obiekt, jaki zaczęto budować po założeniu miasta. Pierwsza budowa trwała w latach 1579-1586. Projekt wykonał Bernardo Morando. Wówczas pałac posiadał odrębne mury , oddzielające go od pozostałej części miasta i miał formę prostokąta o długości około 60m, dwie kondygnacje, wieżę z tarasem oraz dwuskrzydłowe schody od strony Rynku Wielkiego. Budynek przechodził wiele etapów przebudowy przez co obecnie nie jest tak okazałą budowlą jak dawniej. Najpierw był renesansowy, potem barokowy, następnie późnobarokowy i klasycystyczny. Przed pałacem stoi pomnik hetmana i kanclerza Jana Zamojskiego. Obecnie jest siedzibą Sądu. Synagoga znajduje się na Starym Mieście. Jest najbardziej zachowaną późnorenesansową synagogą w Polsce, zbudowaną w latach 1610- 1629 z inicjatywy Żydów sefardyjskich. Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie kwadratu, w stylu polskiego, późnego renesansu. Po dobudowaniu babińców, plan przybrał formę prostokąta. Budynek centralny wieńczy grzebieniowa attyka, zasłaniająca tzw. dach pogrążony. We wnętrzach renesansowego portalu głównej sali modlitewnej, zachował się na ścianie późnorenesansowy Aron ha-kodesz z XV wieku. Na ścianach i sklepieniach, znajduje się bogata stiukowa i sztukateryjna dekoracja z cennymi rozetami i malowidłami. Sklepienia udekorowano tzw. typem kalisko- lubelskim czyli takim samym jak sklepienia nawy głównej Katedry w Zamościu. Twierdza Zamość to fortyfikacje otaczające miasto. Zamość zbudowano w latach 1579-1618 na zlecenie Jana Zamojskiego. Wielokrotnie przebudowywano, w tym najbardziej w 20.latach XIX wieku. Jest to jedna z największych twierdz Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a następnie Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. W swojej historii przeszła 5 oblężeń. Pierwszym z nich była obrona przed wojskami kozacko- tatarskimi w czasie powstania Chmielnickiego. Drugie to oblężenie szwedzkie z 1656 roku. Trzecie było oblężenie wojsk Księstwa Warszawskiego, mające na celu odbicie Zamościa z rąk austriackich w 1809r. Najdłuższym, zarazem czwartym oblężeniem, trwającym 10 miesięcy, było rosyjskie w 1813roku. Po raz ostatni Zamość bronił się w czasie powstania listopadowego, kiedy to jako ostatni punkt oporu w ogóle w swej historii uległo Rosjanom. Szturmem Forteca została zdobyta tylko raz , i to przez wojska polskie w 1809r. Zwiedziliśmy Bastion VII i Nadszaniec oraz zobaczyliśmy ekspozycję – Historię garnizonu Zamość. Na koniec 2.dnia wycieczki , zobaczyliśmy jeszcze Rotundę Zamojską. Rotunda powstała w latach 1825-1831 jako działobitnia, po włączeniu Zamościa po Kongresie Wiedeńskim w 1815roku w granice Królestwa Kongresowego, czyli pod panowanie Rosji. W czasie II wojny światowej był tu niemiecki obóz podległy Gestapo 1940-1944, miejsce martyrologii ludności Zamojszczyzny. W 1947roku utworzono tu Muzeum Martyrologii Zamojszczyzny. Wewnątrz znajdują się cele poświęcone różnym ofiarom II wojny światowej. Rotunda ma formę grubego ( ok. 7m ) pierścienia przykrytego warstwą ziemi, otwartego od strony miasta, z wysokimi ( ok.9,5m ) ceglano- kamiennymi ścianami, z oknami o funkcji strzelnicy od zewnątrz oraz wejściami do poszczególnych cel od dziedzińca. Zbudowana jest na planie koła o średnicy 54m. Wewnętrzny dziedziniec ma 38,5m średnicy. Znajduje się tam 19 niewielkich, połączonych cel. Rotunda otoczona jest fosą z trzech stron. Na rotundzie obchodzone są uroczystości rocznicowe państwowe i kościelne. I na tym zakończył się drugi dzień zwiedzania Zamościa. Następnie pojechaliśmy do Hotelu Avion w Świdniku , na obiadokolację i nocleg. Trzeciego dnia, po śniadaniu, pojechaliśmy do Lublina zwiedzić- Kaplicę Zamkową Trójcy Świętej, Archikatedrę- Sanktuarium MB Płaczącej i Kozłówkę- Muzeum Zamojskich. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od Kaplicy, która jest jednym z najcenniejszych zabytków sztuki średniowiecznej w Polsce i Europie. Doskonałe zespolenie gotyckiej architektury z bizantyjsko-ruską polichromią wnętrza, czyni z niej zabytek unikatowy w skali międzynarodowej. Gotycka, dwukondygnacyjna kaplica, będąca częścią gotyckiego zamku wzniesionego przez króla Kazimierza Wielkiego, powstała w II połowie XIV wieku. Jako kaplica królewska służyła głównie monarchom, szczególnie w czasach dynastii Jagiellońskiej. Na zlecenie Władysława Jagiełły w początku XV wieku malarze ruscy, pokryli wnętrze kaplicy malowidłami bizantyjsko – ruskimi. W XVI wieku budowla otrzymała renesansowy portal, a w XVII wieku szczyt fasady frontowej w stylu renesansu lubelskiego. W wieku XVII podczas wojen szwedzkich i kozackich zamek uległ zniszczeniu. W latach 20.XIX wieku w miejsce dawnego zamku królewskiego, wzniesiono obecny budynek w stylu neogotyckim z przeznaczeniem na więzienie. W czasie przebudowy średniowieczne malowidła, zostały zakryte warstwą zaprawy i pobielone. Kościół zamkowy należy do typu dwukondygnacyjnych jedno filarowych świątyń powszechnych w łacińskiej, średniowiecznej Europie. Polichromia w kaplicy , została wykonana zgodnie z tradycjami technicznymi sztuki bizantyjskiej. Plan kaplicy składa się z korpusu założonego na planie kwadratu, uzupełnionego wydłużonym prezbiterium, zamkniętym trójbocznie. Pośrodku nawy, znajduje się ośmioboczny filar, podtrzymujący sklepienie palmowe z żebrami, wykonanymi z cegły i piaskowcowymi zwornikami. Analogiczne sklepienie, znajduje się w prezbiterium. Archikatedra -Sanktuarium Matki Boskiej Płaczącej. Pochodzi z XVI wieku, jest nazywana perłą baroku na Lubelszczyźnie. Ukończono ją w 1625r. Została zbudowana w barokowym stylu, mimo to w pewnych miejscach można doszukać się detali renesansowych. Wnętrze naw pokryte jest freskami. W prezbiterium znajduje się XVII w. ołtarz wykonany z czarnej gruszki libańskiej, obecnie w swoim oryginalnym, hebanowym kolorze, znajdują się w nim złote rzeźby świętych. W prezbiterium wiszą również dwa barokowe obrazy: Ostatnia wieczerza i Uczta Heroda. W ołtarzu bocznym przy lewej nawie wisi obraz matki Boskiej Płaczącej. W kaplicy znajduje się cudowny Krzyż Trybunalski. Oprócz Krzyża jest także chrzcielnica z XIV wieku, tablice epitafijne, monstrancje. Otwarte dla zwiedzających są krypty zmarłych biskupów lubelskich. Zobaczyliśmy i podziwialiśmy także Stare Miasto tj. najstarszą część Lublina, gdzie znajdują się liczne zabytki, w tym pozostałości murów miejskich, kamienice renesansowe, dawny ratusz. Ten zespól architektoniczno-urbanistyczny, został wpisany na listę Pomników Historii. Ostatnim obiektem , który w tym dniu oglądnęliśmy to Kozłówka. Pałac w Kozłówce to zespół pałacowo- parkowy rodziny Zamojskich we wsi Kozłówka. Został zbudowany w latach 1736- 1742. Między latami 1799-1944 majątek należał do Zamojskich. Pałac okres świetności przeżywał za czasów Konstantego Zamojskiego, który w 1903 roku założył tu Ordynację. Po 1944 roku, po wyjeździe ostatnich właścicieli, od listopada tegoż roku pałac jest własnością państwa. Obecnie pałac jest siedzibą muzeum. 16 maja 2007roku, został wpisany na listę Pomników Historii. We wnętrzach, które zachowały autentyczny wystrój z przełomu XIX i XX wieku w tym: neobarokowe i neo-regencyjne plafony, piece z miśnieńskich kafli, marmurowe kominki, dębowe parkiety. Zgromadzona jest również niezwykła kolekcja malarstwa ( przeważają portrety rodzinne oraz kopie arcydzieł malarstwa europejskiego ), mebli, rzeźb, luster, kobierców, porcelany, złoconych brązów i sreber, które swego czasu stanowiły dawne wyposażenie pałacu. Biblioteka pałacowa liczy 7792 woluminów, w tym 620 starodruków. Zbiory zawierają ponad 5000 listów i dokumentów Zamojskich, 1900 zabytkowych fotografii oraz 1500 rolek z nagraniami muzyki. W budynku dawnej powozowni znajduje się jedyna w Polsce Galeria Sztuki Socrealizmu zwana również jako „ Muzeum Socrealizmu”. Galeria liczy ponad 1600 rzeźb, rysunków, obrazów, grafik i plakatów. Ten dzień zwiedzania był wielce wyczerpujący ale bardzo interesujący . Zadowoleni pojechaliśmy odpocząć w Hotelu Avion w Świdniku. Ostatniego dnia po śniadaniu , pojechaliśmy zwiedzać Kazimierz nad Wisłą tj. Ruiny Zamku, Starą Chatę, Kościół Farny i Klasztorny, Rynek Staromiejski. Zamek w Kazimierzu to zespół fortyfikacji obronnych z XIII i XIV wieku. Zamek górny to wieża nazywana potocznie „ Basztą” bądź wieżą Łokietka, wybudowany na przełomie XIII i XIV wieku obronny stołp. Mieści się na szczycie wzniesienia około 180m od zamku dolnego. Jego wysokość sięga nawet 20m, a obwód u podstawy wynosi 32,5m. Grubość murów wynosi 4,2m u podstawy i do 3m na szczycie. Rola budowli polegała na strzeżeniu przeprawy „Woyszyńskiej” na Wiśle oraz na poborze ceł. Zamek dolny ma kształt nieregularnego czworoboku. Od strony Wisły posiada resztki oszkarpowanej kwadratowej wieży na planie kwadratu o boku 10m. Duży dziedziniec otoczony jest murami obwodowymi. W głębi dziedzińca mamy najbardziej interesującą część ruin czyli skrzydło mieszkalne, w którym zachowały się wysokie mury z otworami okiennymi. Całość otoczona jest wykutą w skale suchą fosą o szerokości do 8m. Stara Chata powstała za czasów pierwszego, znanego przedstawiciela rodu Kobiałko- twórcy pomnika na Wawelu. Jego potomek- Antoni Kobiałko zbudował „ Spichlerz Kobiałki”, który również istnieje do dnia dzisiejszego. Chata jest z przełomu XVII i XVIII wieku, cenny zabytek , będący pamiątką rodziny Kobiałków. Kościół Farny i Klasztorny. Kościół Farny to najstarsza świątynia w mieście. Pierwsze wzmianki parafii pochodzą z roku 1325, a ówczesny kościół zbudowany z kamienia wapiennego był znacznie mniejszy niż obecny. Jego fundatorem był najprawdopodobniej sam król Kazimierz Wielki. Na przełomie XIV- XV wieku kościół rozbudowano i dobudowano wieżę. Smukła, gotycka bryła, posiadająca piękne, trójkątne, renesansowe szczyty dachu stała się wzorem przy budowie nowych obiektów sakralnych. Ołtarz główny kryje XIX wieczny obraz ze sceną męczeństwa Świętego Bartłomieja, w kaplicy Różańcowej uwagę przykuwa Matka Boska z Dzieciątkiem. Najcenniejsze są tutaj kompletne organy w Polsce. Kościół Klasztorny ufundowany w 1589r., konsekrowany w 1591. W 1687 roku przy kościele osiedlili się franciszkanie – reformaci, którzy powiększyli świątynię, a w latach 1638-1668 dobudowali część klasztorną, otoczoną wysokimi murami obronnymi. W okresie okupacji klasztor zajmowało gestapo, a piwnice zamieniono na więzienie. W 1956 roku powstało muzeum w klasztorze, którego eksponaty obejmują: rękopisy, stare druki, rzeźby i obrazy. Kościół zachował wystrój zachował wystrój pierwotny. Na uwagę zasługuje ołtarz główny z obrazem Zwiastowania NMP z 1600r. Rynek Staromiejski. Na rynku zachowały się wspaniałe, zabytkowe kamieniczki, m.in. bliźniacze Pod Świętym Mikołajem i pod Świętym Krzysztofem z XVIII wieku z manierystycznym wystrojem. Obie mają identyczny układ fasad – przyziemie z trzy arkadowym podcieniem oraz piętro z trzema oknami. Dachy budynków ozdobione są wysokimi attykami. Ich właścicielami byli bracia Mikołaj i Krzysztof Przybyłowie. Na uwagę zasługuje barokowa kamienica Gdańska. W centralnym punkcie stoi studnia nadając fajnego klimatu rynkowi. Na zakończenie tej czterodniowej wycieczki, odbyliśmy rejs statkiem po Wiśle . Dopisywała nam dobra pogoda. Podziwialiśmy piękne krajobrazy. Wszyscy uczestnicy wycieczki byli bardzo zadowoleni z tej niecodziennej przygody i na długo zapamiętają niebywała frajdę. Po zejściu ze statku, pożegnaliśmy piękne, historyczne miasto królewskie Korony Królestwa Polskiego i wyruszyliśmy w drogę do Wrocławia. Po drodze skonsumowaliśmy jeszcze dobry i smaczny obiad i około 23.00 byliśmy w naszym, kochanym Wrocławiu. Kierownik wycieczki Jerzy Marczak bardzo gorąco podziękował zdyscyplinowanej i zintegrowanej klienteli turystycznej za godne znoszenie trudów bardzo aktywnej wycieczki i stworzenie niezwykłej atmosfery. Wyraził serdeczne podziękowanie Pani Pilot – Ewie Wróblewskiej za duży profesjonalizm oraz serdeczną opiekę i sympatyczny stosunek do uczestników wycieczki. Podziękował w gorących słowach Panu kierowcy- Krzysztofowi Wronie za bezpieczną, bezkolizyjną i bardzo dobrą technikę jazdy. Wyraził dużą wdzięczność aktywnemu i dobremu fotografowi – Krzysztofowi Wiśniewskiemu za wykonanie bardzo dobrych zdjęć (faktografii wycieczki). Kieruję słowa najwyższego podziękowania dla Dyrektora Biura Wratislavia Travel- Pana Mariusza Podgórskiego za ciekawy i interesujący program wycieczki, konkurencyjną cenę oraz niespodzianki.

Do spotkania na kolejnej wycieczce do Tarnowskich Gór.

Jerzy Marczak

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

W Oleśnicy pamiętali o bitwie pod Lenino.

Jak co roku członkowie kół Związku Żołnierzy Wojska Polskiego w oleśnickim garnizonie spotkali się w dzień 75 rocznicy bitwy pod Lenino. Przy pięknej jesiennej pogodzie o godzinie 17.00 w dniu 12 października 2018 roku delegacje kół ZŻWP „Lotnik” i koła im. Ziemi Oleśnickiej spotkały się na cmentarzu w Oleśnicy przy pomniku Orła Białego. Po kilku słowach wprowadzenia i okolicznościowym wspomnieniu żołnierskich ofiar przez Burmistrza Miasta Oleśnica Pana Michała Kołacińskiego, delegacje złożyły wiązanki kwiatów. Przy symbolicznym piastowskim Białym Orle zapalone zostały białe i czerwone znicze. Chwile historycznej refleksji, upamiętniających sześć milionów Polaków poległych, zamordowanych i zmarłych 
w wyniku działań na wszystkich frontach II wojny światowej, zakończyły wspólne spotkanie przy mogile żołnierzy. Po tej skromnej uroczystości delegacje obu kół ZŻWP przeszły na pobliski cmentarz żołnierzy radzieckich i u podnóża znajdującego się tam pomnika, złożono wiązankę kwiatów oraz zapalono znicze pamięci.
Tekst: mjr w st. spocz. Jerzy Tomasz Trzciński
Foto: st. chor. szt. w st. spocz. Edward Plucha

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Zebranie Koła ZŻWP im. Ziemi Oleśnickiej w zajeździe w Domu Działkowca „RÓŻA”.

Zgodnie z planem zamierzeń na 2018 r. w dniu 2 października br. członkowie Koła ZŻWP im. Ziemi Oleśnickiej spotkali się na walnym zebraniu Koła. Tym razem miejscem spotkania blisko 60 Koleżanek i Kolegów oraz zaproszonych Gości na podstawie podpisanego porozumienia z Prezesem Rodzinnych Ogrodów Działkowców „Róża” w Oleśnicy Polskiego Związku Działkowców Stowarzyszenia Ogrodowego w Warszawie był Dom Działkowca w Oleśnicy. Zebranie przygotowane przez zarząd koła prowadził prezes kol. Lucjan Ławniczek, który po powitaniu Koleżanek i Kolegów oraz Gości, poprosił zebranych o przegłosowanie porządku zebrania.

Wśród Gości, który przyjął zaproszenie i uczestniczył w naszym spotkaniu, dzieląc się własnymi doświadczeniami oraz składając życzenia miłego spotkania, był Pan ŻMUDA Marek – Prezes ROD „Róża” w Oleśnicy.

Z wielką przyjemnością gościliśmy również wdowy naszych Kolegów, które dzięki stwarzanej atmosferze na naszych spotkaniach, coraz częściej podejmują chęć przystąpienia do Koła.

Uwzględniając okres wyborów do władz samorządowych, członkowie naszego Koła ubiegający się o status radnego mogli zaprezentować swoją osobę na walnym zebraniu. Kandydujący członkowie Koła to:

  • Do Sejmiku Dolnego Śląska – Kol. Krzysztof SKÓRZEWSKI

  • Do Rady Powiatu Oleśnickiego – Kol. Waldemar MIESZAŁA

  • Do Rady Miasta Oleśnica :

  • Kol. Jan BRONŚ

  • Kol. Sławomir BEDNARZ

  • Kol. Zdzisław WÓJCIK

  • Do Rady Miasta i Gminy Twardogóra – Kol. Zbigniew POTYRAŁA

  • Do Rady Gminy Oleśnica – Kol. Marcin KASINA

Miłym akcentem zebrania było uhonorowanie wyróżnionych Kolegów tj.:

Wpisem do Księgi Honorowej Związku:

  1. ppłk GRZYB Henryk.

Wpisem do Księgi Honorowej Zarządu Wojewódzkiego ZŻWP we Wrocławiu:

  1. mł. chor. WIŚNIEWSKI Konrad.

Złotym Krzyżem z Gwiazdą „Za Zasługi Dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”:

  1. mjr KRZEMIŃSKI Andrzej.

Srebrnym Krzyżem „Za Zasługi Dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”:

  1. kpt. HORNICZAN Karol;

Brązowym Krzyżem „Za Zasługi Dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”:

  1. mł. chor. BOGUS Zenobiusz;

  2. ppłk DOBROĆ Leszek;

  3. st. chor szt. PAWŁOWSKI Marek;

  4. st. chor. SKRZYNIARZ Adam.

Medalem XXXV – lecia Związku Żołnierzy Wojska Polskiego:

  1. st. chor. ANTOSZCZYK Zbigniew;

  2. mjr DUDEK Piotr;

  3. por. KOWALSKI Henryk;

  4. st. chor. szt. LOTA Tadeusz;

  5. mjr ŁASKI Jan;

  6. ppłk ŁUGOWSKI Władysław;

  7. st. chor. szt. MROWIEC Kazimierz;

  8. ppłk RÓŻAŃSKI Jerzy;

  9. mł. chor. SCHRAMM Zbigniew;

  10. szer. rez. STEFAŃSKI Jan;

  11. ppor. rez. ZARĘBSKI Waldemar.

Kolejnym punktem były sprawy bieżące. Prezes Koła przedstawił informacje ze spotkań integracyjnych związków i stowarzyszeń kombatanckich z dnia 8 maja i 1 września 2018 roku oraz przeprowadzonej przez ZW we Wrocławiu konferencji poświęconej 100 rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę. Za aktywny udział w pracach Koła Prezes wyraził podziękowanie dla wszystkich członków Zarządu.

Zgodnie z zapisami Statutu po przedstawieniu uchwały ZG Związku o wysokości składek w 2019 r. na cele ZG i ZW, sekretarz zapoznał z projektem uchwały Walnego Zebrania Koła dotyczącej wysokości składek członkowskich w 2019 roku. Uchwałę przyjęto jednomyślnie. Następnie przedstawione zostały planowane terminy zebrań w 2019 r. Po omówieniu i analizie terminów zebrań, obecni członkowie zaakceptowali je, akcentując spotkania świąteczne i integracyjne związków oraz stowarzyszeń.

Ważnym i stałym punktem naszego spotkania było kronikarskie spojrzenie na to co się działo w okresie między zebraniami. Występując kol. prezes który sprawnie i kolorowo przedstawił nasze „Koło w obiektywie”. Wspomniał wszystkie przedsięwzięcia, w których uczestniczyliśmy i które organizowaliśmy sami, bądź we współpracy z kołem „Lotnik”. Na uwagę zasługuje fakt podziękowań dla wspierających nasze koło przyjaciół, których mogliśmy dokonać w czasie Dożynek Gminy Oleśnica w dniu 25.08.2018 r. Również i na aktualnym spotkaniu mogliśmy miło spędzić czas kosztując wypieki i produkty spożywcze przyjaznych nam ludzi.

W dalszej kolejności prezes zaprosił nas na spotkanie z okazji
75 rocznicy Chrztu Bojowego 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki pod Lenino w dniu 12.10.2018 r. o godz. 17.00, odwiedzenia grobów Kolegów na Oleśnickich Cmentarzach w dniu 29.10.2018 r; uroczystości z okazji Święta Niepodległości w dniu 11.11.2018 r; i na spotkanie Wigilijne Koła w dniu 11.12.2018 r.

Zgodnie „Regulaminem Zbiórki Publicznej w Kole ZŻWP im. Ziemi Oleśnickiej” uchwalonym na walnym zebraniu w dniu 16.04.2013 roku i tym razem w czasie zebrania prowadzono zbiórkę pieniędzy na paczki dla potrzebujących dzieci. Jak co roku w porozumieniu z Gminnych Ośrodkiem Pomocy Społecznej w grudniu udamy się z paczkami do potrzebujących.

Mimo roboczego charakteru zebrania tradycyjnie można było przy pysznej grochówce, kiełbasce i kawie lub herbacie oraz dobrym ciastku wymienić się uwagami, wspomnieć mile spędzone chwile z wnukami w czasie wakacji oraz snuć plany na okres jesienno zimowy.

Wyrażamy serdeczne podziękowanie dla Wójta oraz mieszkańców Gminy Oleśnica za okazywaną pomoc w realizacji statutowej działalności Koła Związku Żołnierzy Wojska Polskiego im. Ziemi Oleśnickiej.

Opracował: Jerzy Tomasz Trzciński mjr w st. spocz.
Foto: Jan Łaski mjr rez.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Wojsko w Niepodległej.

    Zgodnie z „Porozumieniem o współpracy związków i stowarzyszeń wojskowych oraz organizacji pro obronnych we Wrocławiu” Zarząd Wojewódzki Związku Żołnierzy Wojska Polskiego, Zarząd Okręgu Towarzystwa Wiedzy Obronnej i Instytut Badań Naukowych im. gen. Edwina Rozłubirskiego, realizując jego zadania w dniu 1 października 2018 roku zorganizował i przeprowadził konferencję popularnonaukową nt.: 100-lecie Odzyskania Niepodległości przez Polskę”. Honorowy patronat nad powyższym przedsięwzięciem przyjął Zarząd Główny Związku Żołnierzy Wojska Polskiego. Miejscem spotkania ponad 80 zebranych były udostępnione pomieszczenia konferencyjne Hotelu „JASEK” we Wrocławiu.

Prezes ZW ZŻWP Kol. płk Marian Dąbrowski witając gości oraz Koleżanki
i Kolegów Związku, do przedstawienia referatów na nw.: tematy, zaprosił: „Drogi Polaków do niepodległości” – gen. dyw. dr. Franciszka PUCHAŁĘ, „Geopolityczne uwarunkowania odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku”  – płk. dr. Piotra PERTKA, „Pierwiastek państwowotwórczy Polaków istotnym czynnikiem odzyskania niepodległości przez Polskę” – płk. dr. Władysława TKACZEWA, „Wkład Józefa Piłsudskiego, Romana Dmowskiego i Ignacego Paderewskiego
w odzyskanie niepodległości przez Polskę” – płk. dr. Andrzeja KOTLIŃSKIEGO, „Konsolidacja korpusu oficerskiego najważniejszym elementem przygotowania Sił Zbrojnych RP do odparcia agresji bolszewickiej” – płk. prof. dr hab. Jerzego MARONIA, i „Korpus oficerski w stulecie odzyskania niepodległości” – gen. dyw. Zbigniewa JABŁOŃSKIEGO.

Bardzo interesujących referatów ukazujących historię i drogi do odzyskania niepodległości przez Polskę oraz rolę żołnierza polskiego z zainteresowaniem wysłuchali między innymi: Sekretarz Generalny ZG Związku Kol, płk Henryk BUDZYŃSKI, Prezesa Honorowego Związku gen. dyw. dr Franciszek PUCHAŁA, Honorowy Prezes Zarządu Wojewódzkiego ZŻWP we Wrocławiu gen. bryg. Zdzisław BARSZCZEWSKI, Dyrektor Departamentu Spraw Społecznych we Wrocławiu Pan Jacek SUTRYK, Prezes ZW ZŻWP w Toruniu Kol. ppłk Czesław TOMASZEWSKI, Komendant Garnizonu Wrocław mjr Sławomir SKAŁECKI, Przedstawiciel WSzW Wrocław mjr Arkadiusz REJNIAK, Kapelan Ks. por. Błażej WOSZCZEK, Przedstawiciel 4 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką SP ZOS płk rez. Krzysztof KRUŻYCKI, Prezes Stowarzyszenia Bezpieczeństwo.pl gen. dyw. Zbigniew JABŁOŃSKI, Prezesa Klubu Generałów gen. dyw. Marian MAINDA, gen. broni Czesław PIĄTAS, gen. bryg. Zdzisław ROZBICKI, Prezes Dolnośląskiego Oddziału Związku Weteranów i Rezerwistów Wojska Polskiego płk mgr Krzysztof MAJER z Kawalerem Orderu WM Kol. mjr. Witoldem SOKOŁOWSKIM, Prezes Zarządu Wielkopolskiego Związku Weteranów i Rezerwistów Wojska Polskiego
w Poznaniu Kol. kpt. mgr. Tadeusz MYLER z kolegami z Kościańskiego Koła Związku, Przedstawiciel Straży Miejskiej we Wrocławiu st. insp. Paweł GRONCZEWSKI, Dyrektor Oddziału Wrocławskiego Instytutu Badań Naukowych im. gen. E. ROZŁUBIRSKIEGO płk dr Andrzej KOTLIŃSKI, Prezes Zarządu Okręgu Towarzystwa Wiedzy Obronnej płk dr Władysław TKACZEW i Sekretarz płk mgr Aleksander PODOLSKI, Prezes Zrzeszenia Weteranów Działań Poza Granicami Państwa wz. płk dypl. Ryszard WOŹNIAK, Prezes Koła Nr. 5 Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ we Wrocławiu ppłk Andrzej LAZAREK, Koleżanki i Koledzy ZWiRWP, ZŻWP oraz sympatycy wojska.

Następnie odbyła się wielowątkowa dyskusja, w której uczestnicy podkreślali wielką wartość merytoryczną przedstawionych referatów ze szczególnym podkreśleniem popularyzowaniu dziejów narodowych, wiedzy obronnej oraz tradycji oręża polskiego.

W uznaniu zasług wniesionych w organizację i przeprowadzenie konferencji oraz popularyzacje spraw wojska, Złotym Krzyżem z Gwiazdą „Za Zasługi dla ZŻWP” Sekretarz Generalny ZG płk Henryk BUDZYŃSKI, uhonorował Prezesa ZW ZŻWP we Wrocławiu płk. Mariana DĄBROWSKIEGO. Medale Pamiątkowe Towarzystwa Wiedzy Obronnej odebrali: gen. dyw. Zbigniew JABŁOŃSKI, płk prof. dr hab. Jerzy MAROŃ i płk dypl. Lucjan ŁAWNICZEK. Medal TWO dla płk. Marka BIELCA Prezesa Związku odebrał płk Henryk BUDZYŃSKI.

Podsumowując konferencję Prezes ZW płk Marian DĄBROWSKI, wręczył podziękowania referującym za wystąpienia oraz Prezesowi Związku za przyjęcie Honorowego Patronatu i właścicielowi Hotelu JASEK za udostępnienie pomieszczeń do przeprowadzenia konferencji. Doceniając owocną współpracę na wniosek ZW ZŻWP we Wrocławiu Sekretarz Generalny ZG ZŻWP „Medalem Za wybitne Zasługi dla ZŻWP” udekorował płk. dr. Władysława TKACZEWA, płk. dr. Andrzeja KOTLIŃSKIEGO, płk. mgr. Aleksandra PODOLSKIEGO i kpt. Tadeusza MYLERA.

płk dypl. w st. spocz. Lucjan Ławniczek
Foto – Wacław Malej i Andrzej Nawrot

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

Spotkanie z gen. Adamem Rapackim we Wrocławiu – 04.10.2018 godz. 17.15.

W dniu 04 października 2018 r. (czwartek) odbędzie się otwarte spotkanie z nadinsp. Adamem Rapackim Prezesem Stowarzyszenia Generałów Policji RP, byłym wiceministrem MSWiA i m.in. Komendantem Wojewódzkim Policji we Wrocławiu – aktywnie działającym w zakresie zniesienia ustawy represyjnej oraz z naszymi mundurowymi kandydatami na radnych.
Temat – bieżąca sytuacja, w tym dot. ustawy represyjnej oraz możliwe prognozy po wyborach samorządowych.
Miejsce: Creator „Strefa Spotkań” ul.Szybowcowa 23,
– godz. spotkania: 17.15.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz

W Boguszycach pamiętali…

Okazją do kolejnego spotkania mieszkańców Boguszyc w Gminie Oleśnica była 79 rocznica wybuchu II wojny światowej. Po mszy świętej w miejscowym kościele, którą odprawił ks. proboszcz Andrzej Augustyn, delegacja mieszkańców i władz Gminy złożyła wiązanki i znicz pod krzyżem misyjnym jako dziękczynienie za bożą opiekę nad pierwszymi osadnikami, którzy pojawili się tu w 1945 r. Krótkie wystąpienie księdza proboszcza i sekretarza Gminy nawiązywało do tamtych lat.

W ramach Europejskich Dni Dziedzictwa realizowany był projekt, z inicjatywy Gminnego Ośrodka Kultury poświęcony pamięci o ważnych dla Polaków wydarzeniach.

W miejscowej świetlicy odbyła się część artystyczno wspomnieniowa. Starsi i młodsi artyści rodem z Boguszyc pod kierownictwem Moniki Małobęckiej, pokazali przejmującą wizję wojny i tułaczki ludzi, których ona dotknęła. Długie minuty oklasków zakończyły ten unikalny spektakl. Brawami nagrodzona została też piosenka „Gdzie są chłopcy z tamtych lat”, którą pięknie zaśpiewała Pani Małgorzata Kamińska i recytowany przez dwóch chłoców wiersz „kto”.

Po części artystycznej odbyła się ceremonia wręczenia wyróżnień, które otrzymali: Jadwiga Bodo (Medal za wybitne Zasługi dla ZŻWP) i piszący te słowa mjr rez. Jerzy Trzciński (Złoty Krzyż Za Zasługi dla ZŻWP). Wyróżnienia przy aplauzie obecnych przekazał prezes koła Związku Żołnierzy Wojska Polskiego im. Ziemi Oleśnickiej płk dypl. wst. spocz. Lucjan Ławniczek.

Kolejnym punktem uroczystości było przejście pod obelisk, który upamiętnia szlak bojowy 2 Armii i Wojska Polskiego pod koniec II wojny światowej. Pod udekorowanym narodowymi flagami obeliskiem stanął poczet sztandarowy z jednostki OSP w Sokołowicach z dowódcą Bartłomiejem Susidko, któremu asystowali strażacy: Wacław Zalewski i Aleksander Białoskórski. Natomiast na posterunku honorowym służbę pełnili ułani ze Stowarzyszenia Kawaleryjskiego im. 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z Wrocławia: ułan Janusz Gałązka pod koniem Wedel i ułan Mateusz Jokiel pod koniem Saton.

Po odegraniu hymnu narodowego przez kpr. rez. Mirosława Jankowskiego, przy dźwiękach marsza 1 Brygady delegacje złożyły wiązanki pod obeliskiem.

Wiązanki złożyła delegacja Urzędu Gminy w składzie Tadeusz Kunaj Przewodniczący Rady Gminy Oleśnica, Krzysztof Skórzewski sekretarz Gminy i Pani Jadwiga Bodo sołtys sołectwa Boguszyce, delegacja sołectwa Boguszyce, delegacja koła Związku Żołnierzy Wojska Polskiego w składzie płk w st. spocz. Lucjan Ławniczek, ppłk w st. spocz. Zdzisław Gołębiowski i mjr w st. spocz. Andrzej Krzemiński oraz delegacja hufca ZHP Oleśnica.

Następnie głos zabrała Pani Mieczysława Baran, która przedstawiła rys historyczny 100 rocznicy odzyskania niepodległości ( na wzgórku gdzie stoi obelisk mieszkańcy zasadzili sadzonki pigwy w kształcie cyfry 100 ) i fakty dotyczące historii stacjonowania oddziałów II Korpusu Pancernego 2 Armii Wojska Polskiego w Boguszycach i okolicy w marcu 1945 r.

Miłym akcentem tej części uroczystości był pokazowy przejazd ułanów jazłowieckich, którzy zaprezentowali własne i koni wyszkolenie na polu po świeżo skoszonej kukurydzy. Były brawa i głosy podziwu na zakończenie pokazu.

Po złożeniu wiązanek uczestnicy przeszli ponownie przed świetlicę, gdzie pod namiotami czekał na nich smaczny posiłek z żołnierską grochówką, kiełbaskami, swojskim pieczywem i ciastami.

Obecny na tej części spotkania Wójt Gminy Oleśnica Marcin Kasina gratulował przygotowania imprezy, podziękował mieszkańcom Boguszyc za przygotowanie gminnych dożynek i zadeklarował rozpoczęcie budowy nowej świetlicy dla tej miejscowości. Deklaracja ta spotkała się z gromkimi brawami i prośbami o dotrzymanie obietnicy.

W czasie posiłku zabrzmiały żołnierskie piosenki, które wykonał teatrzyk „Retro” z Ostrowiny i zespoły: „Boguszyczanie” oczywiście z Boguszyc i „Rzędowianie”. Długo potem toczyły się rozmowy, wspomnienia, w których nie ukrywano satysfakcji i zadowolenia z przeżytej wspólnie uroczystości.

Ja tam również byłem wzruszyło mnie widowisko, zadziwiło oddanie artystów i zaskoczył smaczny poczęstunek oraz niepowtarzalna atmosfera.

Fakty dla potomnych spisał: Jerzy Tomasz Trzciński mjr rez.
Foto: Agnieszka Pawłowska U. G. Oleśnica

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Zaszufladkowano do kategorii Wydarzenia | Dodaj komentarz